Εργοδοτικό Σωματείο στα Κέντρα Ξένων Γλωσσών

Απόρροια της κρίσης αλλά και του γενικότερου κατακερματισμού και απαξίωσης του συνδικαλιστικού κινήματος είναι η ανοιχτή υπονόμευση και αμφισβήτηση σωματείων και των κατακτήσεών τους. Τέτοια περίπτωση είναι και η υπονόμευση του ιστορικού μεν αποδυναμωμένου δε σωματείου ξενόγλωσσων καθηγητών –και νυν εργαζομένων στην ιδιωτική εκπαίδευση "ο ΒΥΡΩΝ", και η ανεμπόδιστη εμφάνιση και επιβολή εργοδοτικού σωματείου στα κέντρα ξένων γλωσσών Αττικής με στόχο την υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας που μειώνει τις αποδοχές των εργαζομένων κατά 40% (!) και φυσικά τους αφαιρεί την ουσιαστική δυνατότητα αντίστασης και συνδικαλιστικής δράσης απέναντι στην εργοδοσία.

Το κίτρινο σωματείο φτιάχτηκε από φροντιστηριάρχες της Europalso και μέλη των οικογενειών τους. Πρόκειται στην ουσία για ανύπαρκτο σωματείο - βιτρίνα με μοναδικό σκοπό τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, αφού γραφεία απέκτησε μόλις πρόσφατα, συνήθως δεν βρίσκεται κανείς εκεί και οι διαδικασίες πρόσβασης και απόκτησης της ιδιότητας του μέλους είναι τελείως αδιαφανείς και μη δημοκρατικές. Συγκεκριμένα, υπάρχουν καθηγητές που θέλησαν να εγγραφούν αλλά τους έδιωξαν από τα γραφεία με τη βοήθεια της αστυνομίας. Το εν λόγω σωματείο οργάνωσε αρχαιρεσίες με μπράβους και κατάφερε με δικολαβίστικα μέσα, όπως δίκες και προσφυγές κατά του "Βύρωνα", να υφαρπάξει την αντιπροσωπευτικότητα του κλάδου. Το Υπουργείο Εργασίας κήρυξε υποχρεωτική την τρίτη κατά σειρά, διετούς διάρκειας, κατάπτυστη σύμβαση που μειώνει τις απολαβές μας, ακόμα και πάνω από 40%! Αυτή η σύμβαση ισχύει νομίμως σήμερα σε όλη την Αττική (από 1.9.2008 έως 31.8.2010)!

Στις 20-21 και 23-24 του Δεκέμβρη που πέρασε, πραγματοποιήθηκαν οι εκλογές- παρωδία του εργοδοτικού σωματείου στο ξενοδοχείο President (!) και στα γραφεία του σωματείου στην Κρατίνου, στην πλατεία Κοτζιά. Πραγματική πρόκληση εάν σκεφτεί κανείς ότι κατά σατανική σύμπτωση τις ίδιες ημερομηνίες γίνονταν οι εκλογές στο πραγματικό σωματείο εργαζομένων, στο "Βύρωνα". Την είσοδο του President φύλαγαν μπράβοι και αστυνομία, οι οποίοι μάλιστα δεν επέτρεπαν ελεύθερη πρόσβαση στις κάλπες σε όσους δεν ανήκαν στην προκατασκευασμένη λίστα ψηφοφόρων των εργοδοτών. Η "λίστα" αποτελούταν στην πραγματικότητα από τους συγγενείς των εργοδοτών αλλά και ανυποψίαστους εργαζόμενους που ο κάθε εργοδότης είχε υπόψη του να “ψήσει” ώστε να έρθουν στις εκλογές. Αρκετοί εργαζόμενοι δεν είχαν ιδέα για το ότι το όνομά τους ήταν στη λίστα. Με πρόφαση σεμινάρια, ενημέρωση για πιθανή κατάργηση της επάρκειας, με έμμεσες απειλές για απόλυση και με σφετερισμό της επωνυμίας του πραγματικού σωματείου εργαζομένων πιέσανε τους εργαζόμενους να τους ενισχύσουν.

Έτσι, με την τρομοκρατία, τη βία και τη νοθεία, το εργοδοτικό σωματείο ξαναπήρε την αντιπροσωπευτικότητα του κλάδου με 211 ψηφίσαντες έναντι 123 στο "Βύρωνα". Η σοβαρότητα της κατάστασης είναι πολύ μεγάλη καθώς στην ουσία προσπαθούν ξεκάθαρα να βγάλουν το "Βύρωνα" από τη μέση, αφού αμφισβητείται ευθέως ο ίδιος ο λόγος ύπαρξης του. Στο δρόμο αυτό συνεπικουρεί και η κοντόφθαλμη στάση του ΚΚΕ, που διαλέγει την περιχαράκωση και θυσιάζει την προοπτική ενός σωματείου από εργαζόμενους για τους εργαζόμενους στο χώρο των ξένων γλωσσών χάριν ενός σωματείου υπό την ηγεμονία του "ΠΑΜΕ". Είναι χαρακτηριστικά βλακώδης η στρατηγική της ΑΣΚ για την αντιμετώπιση της απειλής του εργοδοτικού σωματείου: η ΑΣΚ είχε την φαεινή ιδέα να αλλάξει την επωνυμία του σωματείου του Βύρωνα από σωματείο καθηγητών ξένων γλωσσών σε σωματείο εργαζομένων στον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης, καπελώνοντας έτσι την ήδη υπάρχουσα ομοσπονδία ιδιωτικών εκπαιδευτικών (ΟΙΕΛΕ) που συμπεριλαμβάνει σωματεία από ιδιωτικά σχολεία, φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης και ξένων γλωσσών.

Φυσικά, πίσω από αυτή την μεγαλεπήβολη κίνηση κρυβόταν όχι η ενίσχυση της αντιπροσωπευτικότητας του "Βύρωνα" αλλά η δημιουργία ενός προνομιακού πεδίου συνδικαλισμού για το ΠΑΜΕ στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης, εκτός ΟΙΕΛΕ, μακριά από την επιρροή άλλων πολιτικών κομμάτων- και φυσικά, μακριά και από τους εργαζόμενους και τα προβλήματα τους. Άμεση συνέπεια ήταν η διαγραφή του "Βύρωνα" από την ΟΙΕΛΕ και η απώλεια της δυνατότητας μιας συλλογικής συστράτευσης και συνεργασίας όλων των σωματείων της ομοσπονδίας για να αποκρούσουν από κοινού τα σχέδια και τις μεθοδεύσεις της εργοδοσίας και τα εργοδοτικά σωματεία, όπου αυτά εμφανίζονται.

Χαρακτηριστική είναι βέβαια και η στάση της ηγεσίας της ΟΙΕΛΕ, που δείχνει τον διαχειριστικό της ρόλο. Η ΠΑΣΚΕ ίδρυσε τρίτο (!) σωματείο στο χώρο (ομοιοεπαγγελματικό) μόνο για τους καθηγητές ξένων γλωσσών και με τη βοήθεια και της ΔΑΚΕ υπέγραψε άλλη πανελλαδική συλλογική σύμβαση εργασίας με μηδενικές αυξήσεις. Ούτε καν δηλαδή τις αυξήσεις που δίνει η ΓΣΕΕ! Η στάση της ηγεσίας της ομοσπονδίας σαφέστατα υποδείχνει ότι προηγήθηκε συνεννόηση με τους εργοδότες και ότι σε κάθε περίπτωση δεν κάνει άλλο από το να βοηθά την εργοδοσία και την κυβέρνηση να διαχειριστεί καλύτερα την κρίση σε βάρος των εργατικών συμφερόντων.

Απέναντι σε όλα αυτά, η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι μαζικά σωματεία των εργαζόμενων που να προασπίζονται τα δικά τους συμφέροντα. Η μαζικότητα είναι το κλειδί για την αντιπροσωπευτικότητα και την καταπολέμηση κίτρινων σωματείων. Για να βγει το εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα από την κρίση, χρειάζεται ενότητα των εργαζομένων πάνω στην βάση των προβλημάτων τους και συνεργασία των σωματείων, όχι περιχαράκωση και κατακερματισμός.