Συνέντευξη με την πρόεδρο και την αντιπρόεδρο της ΠΕΚΟΠ

« Πρέπει να είμαστε όλοι μαζί, όλοι ενωμένοι

Να παλέψουμε τα εργατικά αιτήματα»



Συνέντευξη με την πρόεδρο και την αντιπρόεδρο της ΠΕΚΟΠ


Με αφορμή τη δολοφονική επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα, γραμματέα της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού, συναντηθήκαμε στα γραφεία της ΠΕΚΟΠ στο ΕΚΑ και μιλήσαμε με την πρόεδρο του σωματείου Βλασία Παπαθανασίου και την αντιπρόεδρο Βασιλική Τσούνη. Στη συνέντευξη ήταν παρούσα και η Ν. μετανάστρια εργαζόμενη στο χώρο των συνεργείων καθαρισμού.


Ε.Π.: Σε ποια κατάσταση βρίσκεται σήμερα η Κωνσταντίνα;


Β.Π.: Η κατάσταση της Κωνσταντίνας είναι σταθερή, αλλά σοβαρή. Δεν παύει να έχει σοβαρό πρόβλημα η γυναίκα. Έχει ξεκινήσει επεμβάσεις προσθετικές και πολύ αργά πάμε σε μια μικρή βελτίωση.


Ε.Π.: Ποια ήταν τα γεγονότα που οδήγησαν στην επίθεση στην Κωνσταντίνα;


Β.Π.: Δεν μπορώ να πω ότι ήταν κάποιο συγκεκριμένο γεγονός μετά το οποίο έγινε η επίθεση. Απλά η Κωνσταντίνα είναι μια δραστήρια συνδικαλίστρια, επίμονη, ευαίσθητη, αγωνιζότανε με πολύ θάρρος, με μεγάλη αξιοπρέπεια για να λύσει τα προβλήματα του κλάδου και από αυτό και μετά τους πρώτους αγώνες που είχαμε στο χώρο για τα προβλήματα των εργαζομένων κάποιοι ενοχλήθηκαν. Το ποιοι είναι αυτοί έχει αναλάβει η δικαιοσύνη να τους βρει. Η διαδικασία προχωράει με αργό ρυθμό και από τη δική μας πλευρά έχουν αναλάβει να την παρακολουθήσουν δικηγόροι. Θα παλέψουμε για να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι ένοχοι.


Μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας



Ε.Π.: Ποιες είναι οι σχέσεις εργασίας στα συνεργεία καθαρισμού;


Β.Π.: Άθλιες. Μεσαιωνικού τύπου. Δεν εφαρμόζεται τίποτα. Εργατική νομοθεσία, δικαιώματα κλπ, είναι πολύ ωραία αλλά δεν κάνουν για μας προφανώς. Εδώ εφαρμόζουν τους δικούς τους νόμους.


Ε.Π.: Δηλαδή πως δουλεύετε;


Β.Π.: Τι να σας πω; Ανασφάλιστοι, απλήρωτοι, με απλήρωτες υπερωρίες, με ρεπό που δουλεύονται συνεχώς, με υπερβολικό φόρτο εργασίας, με κλέψιμο ωρών εργασίας των εργαζομένων, με μη χορήγηση αδειών, δώρων κλπ. Ότι μπορείτε να φανταστείτε από ασφάλιση και συλλογικές συμβάσεις, στο χώρο μας δεν εφαρμόζεται τίποτα.

Ε.Π.: Εσείς εκτός από το πρόβλημα των σχέσεων εργασίας, αντιμετωπίζετε και πρόβλημα στα μεροκάματα που είναι πολύ χαμηλά.


Β.Π.: Δεν εφαρμόζεται η συλλογική σύμβαση. Βγάζουν δικές τους συμβάσεις, από το μυαλό τους. Εδώ θα δίνουμε τόσα και εκεί θα δίνουμε τόσα, αυτά είναι κι αν θες κάτσε, αν δε θες φύγε.


Β.Τσ.: Έπρεπε να φτάσουμε στο σημείο να έχουμε μια συναδέλφισσα να μην ξέρουμε αν θα ζήσει και πως θα ζήσει για να ξεσηκωθούμε; Εγώ δεν παλεύω μόνο για μένα, αλλά για το νέο κόσμο τις γυναίκες που είναι 30 και 40 χρονών. Πήγαμε σήμερα στη διοίκηση του ΗΣΑΠ και ξέρετε τι μας είπαν; Ότι εμείς τον κύριο Οικονομάκη τον πληρώνουμε κανονικά για 6 ώρες και για να βάζει ένσημα βαρέα. Όμως, από το 2003 καταπατάται το πενθήμερο και ενώ μέχρι το 2006 πληρωνόντουσαν οι εργαζόμενοι κανονικά με 720 ευρώ για 6 ώρες και παίρνανε βαρέα ένσημα, τους παίρνει και τους πετάει με 540 ευρώ και στα μικτά ένσημα. Στις 26 Νοεμβρίου που κάναμε μια διμερή, μετά από 3 χρόνια αγώνα, πήγαμε στο υπουργείο και μας έφερε ο κύριος Οικονομάκης 100 άτομα, κάτω από την απειλή της απόλυσης, συναδέλφισσες μας και μας γιουχάρανε.


Ε.Π.: Εσείς είχατε κάνει καταγγελία στον ΗΣΑΠ για αυτά;


Β.Τσ.: Όχι μόνο στον ΗΣΑΠ, αλλά και στο υπουργείο.



Πρωτοπόρο το δημόσιο στη χρήση επινοικιαζόμενων και συνεργείων

 

Ε.Π.: Αυτά τα συνεργεία καθαρισμού, δουλεύουν και σε δημόσιες υπηρεσίες;


Β.Π.: Ναι, κυρίως σε δημόσιες υπηρεσίες. Μεγάλος όγκος εργαζομένων των συνεργείων απασχολείται σε νοσοκομεία, ΔΕΚΟ, τράπεζες, στο υπουργείο άμυνας, οικονομικών κλπ.


Ε.Π.: Δηλαδή υπήρχαν θέσεις μόνιμες οι οποίες με βάση τα συνεργεία καταργήθηκαν;


Β.Π.: Αυτό είναι γνωστό. Υπήρχαν μόνιμοι εργαζόμενοι που έκαναν αυτήν τη δουλειά και σιγά – σιγά οι θέσεις τους καταργήθηκαν και κάνανε την είσοδό τους σε αυτούς τους χώρους αυτά τα συνεργεία.


Ε.Π.: Με βάση τη νομοθεσία, ποια ευθύνη έχει η δημόσια υπηρεσία για το αν τηρείται η νομοθεσία;


Β.Π.: Απ’ ότι ξέρω δεν υπάρχει συνυπευθυνότητα σε αυτό το θέμα. Οι δημόσιες υπηρεσίες μας απαντούν ότι μπορούμε να ελέγξουμε και να παρέμβουμε στο αν τηρούνται οι όροι της σύμβασης έργου. Από εκεί και πέρα, οι οργανισμοί βγάζουν την ουρά τους απ’ έξω. Εμείς λέμε ότι είναι και αυτοί συνυπεύθυνοι και απαντάνε ότι γι’ αυτόν τον όγκο εργαζομένων δεν είμαστε εμείς εργοδότες τους και δεν μπορούμε να τους ελέγξουμε. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι είναι άμοιροι ευθυνών. Ευθύνη έχουν και οι εργαζόμενοι σε αυτούς τους χώρους. Όταν είμαστε στον ίδιο χώρο 10, 20 ή 100 συνάδελφοι – γιατί συνάδελφοι είμαστε όλοι – και αυτοί αμείβονται καλά και ασφαλίζονται, δε νομίζω ότι η δική μας κατάσταση είναι πέραν της δικής τους ευθύνης. Και εκεί πέρα παρεμβαίνουμε και πιέζουμε τις καταστάσεις, ώστε να εφαρμόζονται οι συμβάσεις. Όταν αυτοί οι άνθρωποι δεν παίρνουνε θέση, δεν συμμετέχουν δεν σκύβουν στο θέμα, διευκολύνουν αυτήν την κατάσταση: το να υπάρχει τόση ανασφάλιστη εργασία, τόσο μεγάλη μη καταβολή δεδουλευμένων και δώρων π.χ. σε ένα νοσοκομείο δεν υπάρχει ένας εργαζόμενος να πει ότι πήρα όσα δικαιούμαι. Ειδικά σε χώρους που δουλεύουν μικρά συνεργεία με 5-6 εργαζόμενους, αυτοί βρίσκονται στο έλεος του εργοδότη που μπορεί να τους κάνει ότι θέλει, εκεί βρίσκεις ότι θες. Όταν παρεμβαίνουμε μας λένε ότι δεν μπορούνε να κάνουνε τίποτα και ότι είναι θέμα του εργοδότη ή της ελεγκτικής υπηρεσίας του ΣΕΠΕ και του ΙΚΑ να κάνουν έλεγχο.



Συνενοχή των ελεγκτικών μηχανισμών


Ε.Π.: Τι ρόλο παίζουν οι διοικητικές υπηρεσίες του ΙΚΑ και της επιθεώρησης εργασίας;


Β.Π.: Η εγκύκλιος του 2006 που αναγκάστηκαν να τη βγάλουν μετά από πίεση των σεκιούριτι και από διαπιστώσεις παραβιάσεων της νομοθεσίας από το σωματείο μας, έθετε σαν απαράβατο όρο να κηρύσσεται έκπτωτος ο εργολάβος, όταν δεν εφαρμόζει την εργατική νομοθεσία και επίσης να κοστολογεί τα έργα βάσει του εργατικού κόστους. Αυτό σημαίνει ότι παραδέχεται το υπουργείο ότι πραγματικά εδώ υπάρχει πολύ σοβαρό πρόβλημα. Επίσης μας μεταφέρθηκε ότι ο κ. Κοντός είπε ότι οι εργολάβοι είναι παράνομοι μέσα από νόμιμες διαδικασίες, δηλώνοντας ουσιαστικά την ανικανότητά τους να τους ελέγξουν.


Ν: Εγώ έχω δουλέψει σε εφετείο και ξέρεις τι κάνουν; Δηλώνουν 30 άτομα γιατί τόσα χρειάζεται το εφετείο και δουλεύουν λιγότερα από 15. Παίρνουν τα ένσημα και τα πουλάνε. Πήγα και έκανα καταγγελία και ξέρεις τι έκανε αυτός; Είμασταν 7 ή 8 γυναίκες πήγαμε στο ΙΚΑ να κάνουμε καταγγελία, μας είπαν να περιμένουμε και αμέσως ήρθε εκεί ο εργολάβος. Πήγα στον διευθυντή και νόμιζα ότι θα διώχνανε τον υπάλληλο που φώναξε τον εργολάβο. Όμως αυτός δουλεύει ακόμα στο ΙΚΑ. Έτσι είναι και στην επιθεώρηση εργασίας και παντού.


Β.Τσ.: Εδώ πήγαμε στο δικαστήριο για τους συναδέλφους στο ναυτικό νοσοκομείο και μια συναδέλφισσα την απείλησαν ότι θα της σπάσουν τα πόδια.



Διαρκής εργοδοτική τρομοκρατία



Ε.Π.: Συνεχίζεται η τρομοκρατία στους χώρους δουλείας μετά την επίθεση στην Κωνσταντίνα;


Β.Π.: Η κατάσταση έχει χειροτερεύσει. Τώρα βγαίνουν στους χώρους και λένε στους εργαζόμενους ότι όποιος καταγγέλλει κάτι και μιλάει, θα πάθει ότι έπαθε η Κωνσταντίνα.


Ν: «Αν μιλάτε, έτσι θα πάθετε». Κι εμένα έτσι μου είπαν.


Ε.Π.: Πως αντέδρασαν οι εργαζόμενοι στο γεγονός;


Β.Π.: Υπάρχουν δύο τάσεις μέσα στους συναδέλφους. Υπάρχουν αυτοί που λένε «είναι ένας άνθρωπος που πάλευε για μας στο νοσοκομείο» και αντιδρούν με μεγαλύτερη συσπείρωση. Υπάρχει και η άλλη τάση, που είναι εργαζόμενοι που έχουν ζήσει και οι ίδιοι ψυχολογική βία και τρομοκρατία και τώρα μετά από αυτό το γεγονός έχουν μαζευτεί ακόμα περισσότερο. Δηλαδή, είναι διχασμένοι οι εργαζόμενοι. Οι μεν λένε ότι θα ξεσηκωθούνε και υπάρχει και μια άλλη ομάδα που λέει ότι εφ’ όσον έγινε αυτό θα γίνουν και χειρότερα.



Ενότητα των εργαζομένων στον αγώνα



Ε.Π.: Ήρθατε σε επαφή με τα σωματεία των χώρων που εργάζεστε και ιδιαίτερα του δημόσιου τομέα;


Β.Π.: Πάρα πολλές φορές.


Ε.Π.: Και η αλληλεγγύη απέναντί σας, πως εκφράστηκε;


Β.Π.: Αυτό που μας λένε είναι ότι «ξέρουμε τι γίνεται εδώ πέρα», αλλά επί της ουσίας παρέμβαση δυναμική για να σταματήσει αυτό δεν το έχει κάνει κανένας. Λένε ότι δεν μπορούν να παρέμβουν σε άλλο σωματείο και σε εργαζόμενους άλλης εταιρείας. Αυτή είναι η στάση τους και η απάντησή τους: «Ναι μεν, αλλά…»


Ε.Π.: Το ΕΚΑ τι θέση έχει πάρει τόσο για την Κωνσταντίνα όσο και για τις ελαστικές σχέσεις εργασίας;


Β.Π.: Για την Κωνσταντίνα έχει δείξει ενδιαφέρον και έχει κάνει διάφορες ενέργειες με τους γιατρούς και για το θέμα της σύνταξης έχει απευθυνθεί στο υπουργείο κλπ. Για το ζήτημα των ελαστικών σχέσεων εργασίας, πριν ένα χρόνο είχαμε μαζέψει αρκετό υλικό εμείς και πιστεύουμε ότι αυτό το υλικό πρέπει να αξιοποιηθεί για να βγάλουμε μια εικόνα του κλάδου και ν’ αρχίσουμε να κάνουμε πιο ουσιαστικές ενέργειες, να ζητήσουμε ακόμα και μονιμοποιήσεις κλπ. Ζητήσαμε τη στήριξη του Εργατικού Κέντρου και της Ομοσπονδίας που είμαστε μέλη για να καταφύγουμε σε αυτήν την έρευνα, να συσπειρωθούμε όλοι μαζί και να δούμε τι θα κάνουμε. Πράγματι το ΕΚΑ έσκυψε στο θέμα, ζήτησε βοήθεια από το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ και θα κάνουν την έρευνα και θα βοηθήσουμε και εμείς με στοιχεία κλπ. Επί της ουσίας όμως και σε βάθος, η ιστορία αυτή – το συνεργείο καθαρισμού – δεν αγγίχτηκε. Δηλαδή να μπούνε αυτές οι οργανώσεις στη μάχη για να τελειώσει αυτή η κατάσταση. Επιφανειακά μόνο γίνονται διάφορες ενέργειες.



Ε.Π.: Το σωματείο πόσα χρόνια δραστηριοποιείται στο χώρο;


Β.Π.: Από το 2000.


Ε.Π.: Υπάρχουν και άλλα σωματεία;


Β.Π.: Απ’ ότι γνωρίζουμε υπάρχει ένα ακόμα στην Αθήνα. Των ιδιωτικών υπαλλήλων που έχει γράψει και τις καθαρίστριες.


Ε.Π.: Τι ανταπόκριση βρήκατε από άλλα σωματεία;

 

Β.Π.: Έγινε η επιτροπή αλληλεγγύης πρωτοβάθμιων σωματείων, η οποία στηρίζει και στέκεται αλληλέγγυα, γίνονται διάφορες ενέργειες. Μετά την επίθεση στην Κωνσταντίνα, βλέπουμε ότι υπάρχουν και άλλοι χώροι που έχουν τα ίδια προβλήματα με εμάς κι άλλοι χώροι που αγγίζουν τις συνθήκες εργασίας, όχι ότι δεν τις ξέραμε, τις ξέραμε. Ήρθαμε σε επικοινωνία μαζί τους και σε επαφή και μας συμπαραστέκονται.


Ε.Π.: Και τι στόχοι μπαίνουν από εδώ και πέρα και σε ότι αφορά…


Β.Π.: Οι στόχοι που μπαίνουν πάντα


Ε.Π.: Σε σχέση με τη συσπείρωση των σωματείων και με το πρόβλημα όπως αναδείχτηκε.


Β.Π.: Οι στόχοι δεν είναι κάτι που θα τους βάλουμε εμείς, είναι στόχοι που μπαίνουν από τον κάθε άνθρωπο που βιώνει τέτοιες καταστάσεις, κατά πόσο θέλει να τις αλλάξει. Αν πιστεύω ότι πρέπει να αλλάξει κάτι είναι να σταματήσει αυτό το εργασιακό καθεστώς σε όλους τους χώρους. Αυτός είναι ο στόχος. Πιο ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Να ζούμε σαν άνθρωποι. Δεν έχουμε ακόμα αποφανθεί ότι θα κάνουμε εκείνο ή το άλλο. Απλά τώρα βρεθήκαμε εργαζόμενοι από διάφορους χώρους που βάζουμε τα ίδια θέματα.


Ε.Π.: Η ΓΣΕΕ έχει και αυτή συνεργείο καθαρισμού;


Β.Π.: Μας είπαν ότι οι συνθήκες εργασίας στη ΓΣΕΕ είναι πολύ καλές και ότι τους εργαζόμενους τους παίρνουν με αυτόν τον τρόπο γιατί δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά και αναγκάζονται να έχουν τύποις μια εταιρεία καθαρισμού και να παίρνουν τις γυναίκες αυτές και να τις έχουν όλα τα χρόνια μέχρι να βγουν στη σύνταξη. Κατά πόσο συμβαίνει αυτό, δεν το ξέρουμε. Με τις ίδιες που είχαμε μιλήσει, μία βρέθηκε να μας πει ότι έχουμε προβλήματα . Παλαιότερα το 2003 είχε δημιουργηθεί πρόβλημα εκεί με μια εταιρεία καθαρισμού που έκλεισε, οπότε είχαν αναγκαστεί οι καθαρίστριες της ΓΣΕΕ να κατέβουνε δικαστικά για να διεκδικήσουν τα λεφτά τους.


Ε.Π.: Έχετε απευθυνθεί στο ΕΚΑ, για τα αιτήματά σας και σε ποια κατεύθυνση κινείται για το θέμα των ελαστικών μορφών εργασίας;


Β.Π.: Βέβαια έχουμε απευθυνθεί. Υπάρχουν και άλλοι κλάδοι στους οποίους υπάρχουν τέτοιες σχέσεις. Πρέπει όλοι αυτοί να κάνουν κάτι για το ζήτημα. Πρέπει τα συνδικαλιστικά όργανα να κάνουν κάτι για το πρόβλημα, να σκύψουν πάνω στα προβλήματα των εργαζομένων που πρέπει να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Να πάνε ενωμένα και να κοιτάξουν τους εργαζόμενους. Και πρέπει κι εμείς οι ίδιοι δηλαδή, αν εκείνοι δε θέλουν, να τους επιβάλλουμε να το κάνουνε. Πρέπει οπωσδήποτε, οπωσδήποτε να πάρουν θέση και να έρθουν κοντά στον κόσμο και πρέπει από εδώ και πέρα, ότι κι αν έχει γίνει να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Πρέπει όλοι μαζί, μαζί με τη ΓΣΕΕ, μαζί με το Εργατικό Κέντρο, μαζί με την Ομοσπονδία, όλοι να τρέξουμε να δούμε τι θα κάνουμε.


Ε.Π.: Θεωρείτε ότι μπορεί σήμερα να βγει μια απεργιακή κινητοποίηση γι’ αυτό το θέμα;


Β.Π.: Δεν πρέπει να είμαστε απέναντι με κανέναν. Πρέπει να είμαστε όλοι μαζί, όλοι ενωμένοι να δούμε πως θα πιέσουμε για να αλλάξουν αυτά. Έτσι πρέπει και μόνο έτσι. Αυτό που θέλουν είναι να είμαστε διάσπαρτοι και τότε δε βγαίνει τίποτα. Εγώ αυτό βλέπω. Φτιάχνω τώρα μια επιτροπή αλληλεγγύης και κάνω το ένα και το άλλο, χάνομαι μέσα σε αυτά. Και οι άλλοι να είναι από εκεί και να τους πολεμάμε και αυτοί να πολεμάνε εμάς. Κάνουμε δηλαδή ένα παιχνίδι: πόλεμο στη ΓΣΕΕ και η ΓΣΕΕ με μας. Στις απεργίες πρέπει να πούμε: εδώ όλοι μαζί! Πρέπει να πάμε εκεί, με όσες διαφορές έχουμε που δεν τις αρνούμαστε, αλλά τις διαφορές θα τις λύσουμε εκεί. Εγώ είμαι ένας άνθρωπος που μπήκα μέσα στην κατάληψη της ΓΣΕΕ, δεν ήξερα τι ήταν εκεί, απλά μπήκα γιατί ήθελα να δω κάτι διαφορετικό, που δεν το είδα. Και τα έχω δει όλα μέσα σε ένα μήνα. Λοιπόν αυτό που λέω είναι: όλοι μαζί. Δεν γίνεται αλλιώς. Έχουνε καταφέρει το εργατικό κίνημα να είναι διάσπαρτο. Χάθηκε το παιχνίδι έτσι εντελώς.


Ε.Π.: Ενωμένα πρέπει να παλέψουμε τα εργατικά ζητήματα.


Β.Π.: Βεβαίως. Για αυτά να παλέψουμε, όχι για τα κουκιά του καθενός. Αυτά δε με αφορούν και δε με ενδιαφέρουν. Εμένα με ενδιαφέρει το εργατικό πρόβλημα.


Ε.Π.: Θα πάρετε κάποια πρωτοβουλία να καλέσετε σε σύσκεψη τα σωματεία που οργάνωσαν τη διαδήλωση στις 22 Γενάρη;


Β.Π.: Θα δούμε, θα συζητήσουμε. Σύσκεψη είχε γίνει, μιλήσαμε και με τα παιδιά, είπαμε για τα γεγονότα κλπ. Τώρα εμάς το πρόβλημά μας είναι ότι πήγαμε στο υπουργείο και πρέπει να λύσουμε το θέμα. Κάτι πρέπει να γίνει, δεν πάει άλλο.



Κοινός αγώνας με τους μετανάστες εργάτες



Ε.Π.: Η πλειοψηφία στον κλάδο σας είναι μετανάστες; Υπάρχουν προβλήματα με τα χαρτιά τους;



Β.Τσ.: Το υπουργείο ζητάει προϋπόθεση για την πράσινη κάρτα να έχεις μισθό 760 ευρώ το μήνα, ειδάλλως θα είσαι συνεχώς χωρίς πράσινη κάρτα. Για να παίρνει καθαριστής 760 ευρώ πρέπει να δουλεύει από το πρωί μέχρι το βράδυ. Υπήρχε καθαριστής σε νοσοκομείο που κοιμότανε μέσα και δεν ήξερε το σωματείο του νοσοκομείου τι γινότανε με αυτούς τους συναδέλφους.


Ε.Π.: Μπαίνει ζήτημα από εσάς, να μονιμοποιηθούν οι εργαζόμενοι που δουλεύουν στις δημόσιες υπηρεσίες;


Β.Τσ.: Υπάρχει ένα πρόβλημα με τους μετανάστες γιατί δεν επιτρέπεται να διορίζονται στο δημόσιο. Γι’ αυτό μπορούν οι συμβάσεις τους να μετατραπούν σε αορίστου χρόνου. Πάνω απ’ όλα μπαίνει το ζήτημα κανένας να μην πληρώνεται κάτω από τη συλλογική σύμβαση και να πληρώνεται από τον φορέα στον οποίον δουλεύει.

 

Ε.Π.: Το σωματείο σας γράφει και μετανάστες, ακόμα κι αν δεν έχουν πράσινη κάρτα;


Β.Τσ.: Ναι, ακόμα και αν δεν έχουν χαρτιά. Τους γράφουμε και προσπαθούμε να τους προστατεύσουμε από την απέλαση. Εδώ έχω την πληροφορία ότι ο κ. Οικονομάκης απασχολεί και 1200 άτομα με κόκκινη κάρτα. Δεν θέλουμε να γίνουμε φονιάδες αυτών των ανθρώπων. Πρέπει να παλέψουμε για τα δικαιώματά τους.


Αναζήτηση