[2012-04-04] Ανακοίνωση της ΠΕ της κ.ο. ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ για τη ΝΕΑ συνάντηση με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Ανακοίνωση της ΠΕ της κ.ο. ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ για τη νέα συνάντηση με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Στις 29/3/12 πραγματοποιήθηκε συνάντηση αντιπροσωπείας της κ.ο. ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ με το Κεντρικό Συντονιστικό Όργανο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Σκοπός της συνάντησης ήταν η παρουσίαση της πολιτικής μας πρότασης για την περίοδο που διανύουμε αλλά και ειδικά για την τακτική σε σχέση με τις επερχόμενες εκλογές.

Στη συζήτηση η αντιπροσωπεία της κ.ο. ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ επισήμανε ότι η κατάσταση της εργατικής τάξης διαρκώς επιδεινώνεται καθώς ήδη έχουν εξαγγελθεί η περαιτέρω μείωση των συντάξεων, οι απολύσεις στο δημόσιο και η παραπέρα συμπίεση των μισθών, πιθανώς με την κατάργηση των δώρων Πάσχα και Χριστουγέννων και του επιδόματος αδείας, εξέλιξη που αναμένεται να συμβεί τον Ιούνιο.

Η λήξη της ισχύος των κλαδικών συμβάσεων που αναμένεται να ολοκληρωθεί το Φλεβάρη του 2013 επίσης θα οδηγήσει σε συμπίεση των μισθών. Η κατάρρευση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων θα επιδεινώσει την ύφεση της οικονομίας, την οποία ο προϋπολογισμός του 2012 εκτίμησε στο 3,5 %, ποσοστό που ήδη αμφισβητείται από κυβερνητικές πηγές που μιλάνε πλέον για μείωση του ΑΕΠ κατά 4,5 %, ενώ διεθνείς αναλυτές τοποθετούν την ύφεση της ελληνικής οικονομίας για το 2012 κοντά στο 7 %. Με βάση αυτά τα δεδομένα, είναι εύκολα εξηγήσιμη η κατάρρευση των κρατικών εσόδων ήδη από τον Γενάρη. Είχαμε εκτιμήσει ότι η εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2012 είναι αδύνατη ακόμα και στην απίθανη περίπτωση που επιβεβαιωνόταν το αισιόδοξο σενάριο για περιορισμό της ύφεσης στο 3,5 %. Πολύ περισσότερο σήμερα που τα δεδομένα για την οικονομία αλλάζουν προς το χειρότερο, καθιστώντας όλο και περισσότερο πιθανή τη στάση πληρωμών στο εσωτερικό ή ακόμα και την ανεξέλεγκτη χρεοκοπία.

Σε αυτές τις συνθήκες, οι επερχόμενες εκλογές αποτελούν ένα κρίσιμο γεγονός για την εξέλιξη της κρίσης -της οικονομικής αλλά κυρίως της πολιτικής- γιατί θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό τις συνθήκες μέσα στις οποίες θα διεξαχθεί η ταξική πάλη το επόμενο διάστημα. Η ιδιαίτερη σημασία τους γίνεται αντιληπτή μόνο αν λάβουμε υπόψη μας ποια είναι η συγκυρία στην ταξική πάλη και πώς μπορεί να επιδράσει σε αυτή το εκλογικό αποτέλεσμα. Σε αυτές τις εκλογές φτάνουμε μετά από την τεράστια πίεση που άσκησε η λαϊκή κινητοποίηση στο αστικό πολιτικό σύστημα όλη την προηγούμενη περίοδο αλλά και μετά από μεγάλη προσπάθεια του τελευταίου να μην πάει σε εκλογές ούτε πολύ νωρίς -πριν να «κλειδώσουν» η νέα δανειακή σύμβαση και το PSI- ούτε πολύ αργά, δηλαδή όταν η απελπισία από τα νέα μέτρα θα έχει οξύνει στο έπακρο την αμφισβήτηση προς την κυβέρνηση και τα κόμματα που τη στηρίζουν, με ανεξέλεγκτες συνέπειες. Οι εκλογές μπορούν να λειτουργήσουν για την αστική τάξη εν μέρει ως «εκτόνωση» της πίεσης από το λαϊκό παράγοντα - δίνουν τουλάχιστον το άλλοθι της λαϊκής ετυμηγορίας ενώ η παρούσα κυβέρνηση καταγγέλλεται ως χούντα ή έστω μη νομιμοποιημένη δημοκρατικά -αλλά θα πρέπει γι’ αυτό να επιφέρουν κάποιου είδους διέξοδο στο πολιτικό σύστημα. Από την άλλη πλευρά, σε αυτές τις εκλογές για πρώτη φορά μεταπολιτευτικά θα εκφραστεί σοβαρή αμφισβήτηση όχι μόνο στις κυρίαρχες επιλογές της αστικής τάξης αλλά και στο κομματικό της σύστημα με αποτέλεσμα να είναι αμφίβολο αν οι διέξοδοι που αναζητά η αστική τάξη, μπορούν να προκύψουν.

Εκτίμηση της κ.ο. ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ είναι πως οι καπιταλιστές, για να ξεπεράσουν την κρίση τους, είναι υποχρεωμένοι να περάσουν σαν οδοστρωτήρας πάνω απ τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα και τις κατακτήσεις. Μέση οδός στην περίοδο της παρούσας καπιταλιστικής κρίσης, δεν υπάρχει.

Συμπερασματικά, το δίλημμα τίθεται άμεσα και επιτακτικά: Είτε η εργατική τάξη θα αμφισβητήσει και θα ανατρέψει τον καπιταλισμό είτε οι καπιταλιστές θα τσακίσουν την εργατική τάξη, τα δικαιώματα, τις κατακτήσεις, τις οργανώσεις της.

Άμεσος, ιστορικά επίκαιρος, πολιτικά και οικονομικά δυνατός είναι ο στόχος της επαναστατικής ανατροπής του καπιταλισμού. Σ’ αυτή την κατεύθυνση πρέπει να συγκεντρωθούν όλες οι δυνάμεις της εργατικής τάξης.

Ως κ.ο. ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ πιστεύουμε πως η πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για «Αγωνιστικό Μέτωπο Ρήξης και Ανατροπής», είναι ανεπαρκής διότι περιορίζεται στο στόχο της «ανατροπής αυτής της πολιτικής» και δεν απαντάει στο βασικό ζήτημα που αναδεικνύεται εκ των πραγμάτων, στο ζήτημα της εξουσίας. Επομένως, δεν μπορεί κατά τη γνώμη μας να υπηρετήσει ούτε το στόχο της «ανατροπής αυτής της πολιτικής».

Αυτό που λείπει σήμερα από την εργατική τάξη και τον εργαζόμενο λαό είναι μια άμεση πολιτική διέξοδος από την παρούσα κρίση. Κι αυτό μπορεί να απαντηθεί μόνο με την οικοδόμηση Ενιαίου Εργατικού Μετώπου εξουσίας στη βάση του μεταβατικού προγράμματος που έχουμε πολλάκις διατυπώσει.

Σε αυτό το πολιτικό μέτωπο χωρούν όσοι δέχονται και δεσμεύονται να υπηρετήσουν το συγκεκριμένο πρόγραμμα, ανεξάρτητα από τον τρόπο που θεωρούν πως αυτό υλοποιείται. Ανεξάρτητα, δηλαδή από το αν κατανοούν πως χρειάζεται επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού για να υλοποιηθεί το πρόγραμμα ή διατηρούν αυταπάτες ότι αυτό είναι υλοποιήσιμο στα πλαίσια του συστήματος.

Για αυτό και τονίσαμε στους συντρόφους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ πως θεωρούμε λανθασμένο το συμπέρασμα στο οποίο οδηγήθηκαν, ότι δηλαδή «με βάση τις υπαρκτές προγραμματικές διαφορές, δεν υπάρχει δυνατότητα συγκρότησης προγραμματικού ή εκλογικού πολιτικού μετώπου».

Και αυτό διότι τα προγράμματα του ΚΚΕ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, της κ.ο ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ και άλλων οργανώσεων συμπίπτουν σε μεγάλο βαθμό, άρα υπάρχουν αντικειμενικές δυνατότητες για συγκρότηση πολιτικού μετώπου.

Γι’ αυτό και τονίσαμε στους συντρόφους πως δραπετεύουν από τα καθήκοντα που θέτει η ίδια η πραγματικότητα, καθώς αντί να επισημάνουν το προφανές, ότι δηλαδή το μεταβατικό τους πρόγραμμα συμπίπτει σε μεγάλο βαθμό τουλάχιστον με το ΚΚΕ αλλά και άλλες δυνάμεις και να αξιοποιήσουν αυτό το γεγονός, δηλώνουν ότι δεν είναι δυνατό να συγκροτηθεί πολιτικό μέτωπο παρέχοντας ταυτόχρονα, στις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς, διέξοδο διαφυγής!

Κι αυτό σε μια στιγμή που οι ανάγκες της ταξικής πάλης καθιστούν αδήριτη αναγκαιότητα τη συγκρότηση ενιαίου εργατικού μετώπου που θα προβάλει την εργατική διέξοδο απ την κρίση.

Από την πλευρά μας θεωρούμε ότι σήμερα προέχει η ενότητα στη βάση των αιτημάτων και στόχων που εκφράζουν την εργατική διέξοδο, αιτήματα και στόχοι που σήμερα έχουν υιοθετηθεί και προβάλλονται και από άλλες, πιο μαζικές πολιτικές δυνάμεις από εμάς.

Άρα, υπάρχει δυνατότητα και κατά τη γνώμη μας πρέπει να επιδιωχθεί, η πολιτική και εκλογική συνεργασία με αυτές τις δυνάμεις.

Από την πλευρά τους, οι σύντροφοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ -σε γενικές γραμμές- τοποθετήθηκαν πως προτεραιότητα έχει η κοινή δράση στο κίνημα με όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς και πως δεν μπορεί να γίνει σε πολιτικό και εκλογικό επίπεδο συνεργασία και με το ΚΚΕ στη βάση του μεταβατικού προγράμματος, καθώς κάτι τέτοιο εμποδίζεται από την όλη ρεφορμιστική στάση του ΚΚΕ.

Ακόμη, πως προέχει η οικοδόμηση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και πως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ υπηρετεί αυτό το στόχο. Απ την πλευρά της η Αριστερή Ανασύνθεση (ΑΡΑΝ), επισήμανε πως όντως αποτελεί έλλειμμα η ανυπαρξία καλέσματος από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε κεντρικό επίπεδο και των άλλων δυνάμεων της Αριστεράς και πως την επόμενη μέρα των εκλογών θα κριθούν όλοι οι πολιτικοί οργανισμοί για τις επιλογές τους και πως κανείς δε θα παραμείνει ίδιος.

Επίσης, από την πλευρά της Κομμουνιστικής Ανανέωσης (ΚΑΝ) υπήρξε η τοποθέτηση για ένα ευρύ μέτωπο της Αριστεράς στη βάση ενός πιο μίνιμουμ προγράμματος, ενώ έγινε κριτική στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την έλλειψη μιας πιο ενωτικής μετωπικής πολιτικής.

Διαφωνία από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ υπήρξε και σε σχέση με την τακτική του Ενιαίου Μετώπου της εργατικής τάξης σε πολιτικό επίπεδο. Τακτική που κατά την κ.ο. ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ πρέπει σήμερα να εκφραστεί με τη συγκρότηση ενιαίου εργατικού πολιτικού μετώπου εξουσίας που θα αναλάβει να υλοποιήσει το μεταβατικό πρόγραμμα από θέση εξουσίας ως εργατική κυβέρνηση.

Και σε αυτό ακριβώς το σημείο επισημάναμε, ως κ.ο. ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ, το σοβαρό κενό στην πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, καθώς οι εργαζόμενοι που θέλουν άμεσες και συγκεκριμένες απαντήσεις στα προβλήματά τους, ρωτούν: ποιός θα υλοποιήσει αυτό το πρόγραμμα; Και εδώ η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δίνει θολές απαντήσεις.

Κλείνοντας την τοποθέτησή μας, καλέσαμε τους συντρόφους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να αναλάβουμε από κοινού πρωτοβουλία και να απευθυνθούμε σε άλλες πολιτικές δυνάμεις με τις οποίες συμπίπτουμε σε βασικά πολιτικά-προγραμματικά ζητήματα, όπως στη διαγραφή του χρέους, στην έξοδο της χώρας απ την ΟΝΕ και την ΕΕ καθώς και απ τις άλλες ιμπεριαλιστικές ενώσεις και οργανισμούς, στην κρατικοποίηση χωρίς αποζημίωση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων και τη λειτουργία τους με εργατικό έλεγχο, στη διαγραφή των χρεών των εργατικών νοικοκυριών και των φτωχών αγροτών, στην ικανοποίηση των διεκδικήσεων του εργατικού και λαϊκού κινήματος, στην τιμωρία όλων όσων εμπλέκονται σε πράξεις βίας ενάντια στο κίνημα, όσων ευθύνονται για τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, στην ικανοποίηση των διεκδικήσεων του εργατικού και λαϊκού κινήματος κλπ.

Να επιδιώξουμε την άμεση συγκρότηση προγραμματικού και εκλογικού μετώπου με αυτούς που τα προγράμματα μας σε μεγάλο βαθμό, συμπίπτουν! Δηλαδή με τους ΚΚΕ, ΜΑΑ (στο βαθμό που υιοθετεί το πρόγραμμα), ΕΕΚ, ΟΚΔΕ, συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ που υιοθετούν αυτό το πρόγραμμα.

Να απευθύνουμε συγκεκριμένη πρόταση ειδικά στο ΚΚΕ, λόγω και του ειδικού του βάρους, για άμεση προγραμματική και σε κάθε περίπτωση, εκλογική συμφωνία και κοινή κάθοδο στις εκλογές, μιας και τα προγράμματά μας, σε μεγάλο βαθμό, συμπίπτουν!

Αυτό το μπλοκ δυνάμεων θα έπρεπε σήμερα να συμπορευτεί στις εκλογές και να δώσει τη μάχη με στόχο το σχηματισμό εργατικής κυβέρνησης.

Το πολιτικό μέτωπο ή η συμμαχία που υιοθετεί ένα τέτοιο πρόγραμμα, προτίθεται να το υλοποιήσει από θέση εξουσίας ως κυβέρνηση -και αυτό το νόημα έχει ο στόχος της «εργατικής κυβέρνησης» που εμείς θέτουμε.

Και τέλος, ξεκαθαρίσαμε πως οποιαδήποτε κίνηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ -πριν και μετά τις εκλογές- προς την κατεύθυνση του ενιαίου εργατικού μετώπου εξουσίας, θα μας βρει θερμούς υποστηρικτές της και θα την υπηρετήσουμε με απόλυτη συνέπεια.

Απρίλης 2012 Η ΠΕ της κ.ο. ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ