Η χρεοκοπία βρίσκεται προ των πυλών

αναδημοσίευση από trikalanews.gr 15/07/2011

Κάθε μέρα που περνάει γίνεται όλο και πιο φανερό ότι τα μέτρα που πάρθηκαν, σύμφωνα με την κυβέρνηση για να μη χρεοκοπήσουμε, δεν οδήγησαν τελικά στην αποφυγή της χρεοκοπίας, έστω της επιλεκτικής. Άρα η κυβέρνηση απέτυχε παταγωδώς ως προς το στόχο αυτό, τον οποίο έκανε σημαία και άλλοθι προς το λαό για τα αντιλαϊκά-αντεργατικά μέτρα που πήρε και εξακολουθεί να παίρνει, οδηγώντας μεγάλα τμήματα της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων στην ανεργία, στη φτώχεια, στην εξαθλίωση.

Είναι πλέον ηλίου φαεινότερο ότι, οι μισθοί θα πέσουν στα επίπεδα Βουλγαρίας και Κίνας, οι συντάξεις θα γίνουν επιδόματα επιβίωσης, η δημόσια περιουσία θα ξεπουληθεί αντί πινακίου φακής για να πληρωθούν οι τοκογλύφοι, τα ασφαλιστικά ταμεία αφού λεηλατήθηκαν και λεηλατούνται με τα ομόλογα, τις μετοχές, τις προμήθειες, τις ρεμούλες, θα φαλιρίσουν. Οι άνεργοι ξεπερνούν ήδη τους εργαζόμενους, τα συσσίτια πολλαπλασιάζονται, τα επιδόματα ανεργίας περικόπτονται, η δημόσια υγεία και παιδεία συρρικνώνονται. Όλα αυτά μαζί με την επίσημη χρεοκοπία η οποία είναι αναπόφευκτη διότι το τεράστιο δημόσιο χρέος δεν είναι εξυπηρετήσιμο και διαρκώς αυξάνει, σφίγγοντας τη θηλιά γύρω απ το λαιμό του λαού.

Υπεύθυνος για όλα τα προβλήματα, εκτός απ την κυβέρνηση, είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός, ο οποίος δεν μπορεί πλέον να διασφαλίσει στην εργατική τάξη και στα φτωχά λαϊκά στρώματα, ούτε τα στοιχειώδη, ούτε τα ελάχιστα: εργασία, αξιοπρεπές μεροκάματο, κοινωνική ασφάλιση και σύνταξη, δωρεάν, δημόσια υγεία-πρόνοια-παιδεία.

Οι έχοντες και κατέχοντες, οι κεφαλαιοκράτες, αυτοί που πλουτίζουν απ την κρίση δανείζοντας το ελληνικό κράτος, βγάζουν τα λεφτά τους στην Ελβετία και στην Κύπρο για να τα διασφαλίσουν και σίγουρα είναι αυτοί που κραυγάζουν περισσότερο για τα εθνικά συμφέροντα και για την αναγκαιότητα λήψης και άλλων μέτρων. Οι ντόπιοι και διεθνείς τοκογλύφοι ρεφάρουν αυτή την περίοδο και κατόπιν δεν θα έχουν να χάσουν τίποτα απ την επίσημη χρεοκοπία της Ελλάδας, μιας και θα ρίξουν το κόστος στα κράτη, δηλαδή στους λαούς.

Αυτή είναι η ζοφερή πραγματικότητα και αυτό τα ζοφερό μέλλον ετοιμάζουν μπροστά στα μάτια μας.

Στόχος τους είναι:

• Να μετατραπεί η Ελλάδα σε χώρα προσφοράς φτηνής εργασίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο και να προκύψει ανώτερο επίπεδο συνολικής και ατομικής κερδοφορίας του κεφαλαίου.

• Να ξεπουληθούν στους μεγάλους επενδυτές κερδοφόροι τομείς που θα προκύψουν από τη συρρίκνωση του κράτους (σε οικονομικές δραστηριότητες, πάγια κεφάλαια και δημόσια περιουσία).

• Να μετατραπεί η ελληνική οικονομία σε επενδυτικό παράδεισο, τόσο για τις άμεσες όσο και για τις έμμεσες επενδύσεις.

Την ίδια στιγμή έχουν μπουκώσει κυριολεκτικά τις τράπεζες με ζεστό χρήμα και κρατικές εγγυήσεις που ξεπερνούν συνολικά την αξία των τραπεζών, δηλαδή μπορούσε το κράτος να τις πάρει, να τις αγοράσει αλλά δεν το έκανε.

Αυτά τα συμφέροντα βαφτίζονται «εθνικά συμφέροντα» και «σωτηρία της πατρίδας», για αυτά τα συμφέροντα μας καλούν να συστρατευτούμε και να θυσιαστούμε.

Απέναντι σ αυτή την κατάσταση βαρβαρότητας που μας οδηγούν ταχύτατα, η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, εκτός απ τον ενωμένο και αποφασιστικό αγώνα για την παρεμπόδιση και ανατροπή των αντεργατικών-αντιλαϊκών μέτρων, πρέπει να αναζητήσουν μια άλλη προοπτική.

Η αστική τάξη στην Ελλάδα, οι κεφαλαιοκράτες και το πολιτικό τους προσωπικό, ευρωπαίοι και άλλοι, βλέπουν ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα, ότι η αξιοπιστία τους κλονίζεται, τα νούμερα δεν βγαίνουν, το σύστημα στην Ελλάδα τραντάζεται και μπορεί να κινδυνέψει. Για το λόγο αυτό, το αστικό πολιτικό σύστημα απαιτεί από όλες του τις δυνάμεις να στοιχηθούν στους βασικούς στόχους της αστικής τάξης που αποτυπώνονται στο μνημόνιο, στο μεσοπρόθεσμο, στο 2ο μνημόνιο που θα προκύψει εν όψει του, ενδεχόμενου, 2ου δανείου.

Η απαίτηση του αστικού πολιτικού συστήματος αλλά και των κεφαλαιοκρατών στην Ευρώπη αποτυπώνεται στις πιέσεις που ασκούνται στο Σαμαρά, να συναινέσει στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και στα μέτρα που παίρνονται, ενώ ο Σαμαράς τους απαντά ότι πρέπει να αποτελέσει την επόμενη εναλλακτική λύση του συστήματος, διότι σε διαφορετική περίπτωση ο λαός μπορεί να στραφεί σε άλλες, επώδυνες για το σύστημα, λύσεις.

Οι καπιταλιστές όμως και συνολικά το αστικό πολιτικό σύστημα εξακολουθούν να πιέζουν τη Ν.Δ. διότι επείγονται για το σήμερα και φοβούνται εξελίξεις στην Ελλάδα οι οποίες θα επιφέρουν ένα ντόμινο εξελίξεων στην Ευρώπη και στην Αμερική. Ο αντιμνημονιακός λόγος σήμερα, έστω και κουτσουρεμένος, μπορεί να λειτουργήσει προσθετικά στην γενικότερη αντίδραση της κοινωνίας και να επιφέρει δυσμενείς για το σύστημα εξελίξεις οι οποίες θα ανατρέψουν ή θα καθυστερήσουν τα σχέδιά τους.

Από τα παραπάνω προκύπτουν τα καθήκοντα των κομμουνιστών και της αριστεράς... Όπως το σύστημα θέλει όλες του τις δυνάμεις συγκεντρωμένες, έτσι και η εργατική πολιτική πρέπει να φροντίσει για τη συγκέντρωση ανάλογων δυνάμεων απ τη σκοπιά της εργατικής τάξης. Σήμερα είναι εφικτό περισσότερο από κάθε άλλη φορά, οι πολιτικές δυνάμεις που έχουν αναφορά στην εργατική τάξη και στα φτωχά λαϊκά στρώματα, να κινηθούν στην κατεύθυνση δημιουργίας ενός ενιαίου πολιτικού μετώπου της εργατικής τάξης για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Διότι οι κομμουνιστές πρέπει να αξιοποιούν «κάθε έστω και ελάχιστη δυνατότητα να αποκτήσουν μαζικό σύμμαχο. Έστω και προσωρινό, ταλαντευόμενο, ασταθή, αβέβαιο και συμβατικό. Όποιος δεν το κατάλαβε αυτό, δεν κατάλαβε ούτε κόκκο από τον Μαρξισμό και από τον επιστημονικό σύγχρονο σοσιαλισμό γενικά" [Λένιν, Άπαντα, εκδ. Σύγχρονη εποχή τομ.41 σελ.55]

Το πολιτικό αυτό μέτωπο μπορεί να περιλαμβάνει δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας, της αριστεράς, των κομμουνιστών και θα είναι παρόν σε όλες τις μάχες, στο εργατικό και αγροτικό συνδικαλιστικό κίνημα, στις πλατείες, στο νεολαιίστικο κίνημα, στις πολιτικές και εκλογικές μάχες, με πρόταση εξουσίας εδώ και τώρα, για έξοδο απ την παρούσα κρίση.

Ανατροπή του αντεργατικού Προγράμματος Σταθερότητας και του Μνημονίου, του Συμφώνου για το ευρώ και του Μεσοπρόθεσμου σφαγείου:

• Μονομερή διαγραφή του δημόσιου χρέους εκτός αυτού προς τα ασφαλιστικά ταμεία

Να χάσουν τα κεφάλαιά τους οι εγχώριοι και διεθνείς τοκογλύφοι αντί να ληστευθεί η εργατική τάξη και τα εργαζόμενα στρώματα για να πληρωθούν οι απαιτήσεις των καπιταλιστών-παράσιτων:

• Διαγραφή των χρεών των εργατικών οικογενειών και των φτωχών αγροτών, ρύθμιση των χρεών των εργαζόμενων επαγγελματιών

• Έξοδο από την ΟΝΕ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ

• Κρατικοποίηση τραπεζών, μεγάλων επιχειρήσεων, οργανισμών κοινής ωφέλειας, χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο

• Χωρισμός κράτους-εκκλησίας. Δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας

• Απαγόρευση των απολύσεων. Αυξήσεις στους μισθούς. Μείωση του χρόνου εργασίας. Δουλειά για όλους

• Ικανοποίηση των διεκδικήσεων του εργατικού και λαϊκού κινήματος

• Τιμωρία όλων όσων εμπλέκονται σε πράξεις βίας ενάντια στο κίνημα

Ένα τέτοιο πρόγραμμα είναι σήμερα το στοιχειώδες μίνιμουμ, καθώς στην κρίσιμη περίοδο που διανύουμε δεν υπάρχει περιθώριο για ενδιάμεσες λύσεις.

Η πρόταση εξουσίας πρέπει να συμπυκνώνεται στο σύνθημα «εργατική κυβέρνηση» που θα αποτελεί την κυβέρνηση των εργατών, των φτωχών αγροτών, του εργαζόμενου και εκμεταλλευόμενου λαού. Η εργατική κυβέρνηση με πρόγραμμα εργατικής απάντησης στην κρίση, στηριγμένη στο μαζικό λαϊκό κίνημα, θα αναλάβει την υλοποίηση αυτού του προγράμματος φροντίζοντας παράλληλα για την οικοδόμηση και ανάδειξη των εργατικών και λαϊκών οργάνων που θα εφαρμόσουν πλήρως και διευρυμένο αυτό το πρόγραμμα.

Οι υπεκφυγές, οι ελιτισμοί, οι αναβολές, οι γεροντοκορισμοί{ο ένας μας μυρίζει-ο άλλος μας βρωμάει}δεν αποτελούν εργατική πολιτική αλλά αποφυγή των ευθυνών και διευκόλυνση της κυβέρνησης και του κεφαλαίου οι οποίοι φυσικά θα νικήσουν αν παίξουν χωρίς, οργανωμένο και με σχέδιο, αντίπαλο.

Δημήτρης Κάβουρας