Δίκη Κορκονέα

Δίκη Κορκονέα


Αυτές τις μέρες διεξάγεται η δίκη των ειδικών φρουρών για την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου μαθητή πριν περίπου από ένα χρόνο. Το παραπεμπτικό βούλευμα το οποίο έχει κατατεθεί φέρεται να είναι καταπέλτης για τους δύο κατηγορούμενους. Συγκεκριμένα, αποδίδεται κατηγορία για ανθρωποκτονία από πρόθεση με τη μορφή ενδεχόμενου δόλου στον Κορκονέα, ενώ ο συγκατηγορούμενος Βασίλειος Σαραλιώτης παρουσιάζεται ως συνεργός, αφού παρείχε «ψυχική συνδρομή κατά την τέλεση της ανθρωποκτονίας». Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται: «η συνδυαστική ερμηνεία όλων των εκθέσεων πραγματογνωμοσύνης γεννά υψηλό βαθμό βεβαιότητας για τη διαδρομή της μοιραίας βολίδας», γεγονός που οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος αποδεχόταν το ενδεχόμενο του θανάτου και μάλιστα βρισκόταν σε «ήρεμη ψυχική κατάσταση». Κάτι τέτοιο αυτομάτως καταρρίπτει τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης για τον εξοστρακισμό της σφαίρας και για την εν βρασμώ ψυχική κατάσταση του κατηγορουμένου. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η κατάθεση του ιατροδικαστή Χρ. Λευκίδη, σύμφωνα με την οποία η ανθρωποκτονία ήταν αποτέλεσμα ευθείας βολής και όχι πυροβολισμού στον αέρα για λόγους εκφοβισμού, όπως ισχυρίζεται η υπεράσπιση. Ο ιατροδικαστής που διεξήγαγε τη νεκροψία και έλαβε μέρος στην αυτοψία του χώρου ανέφερε ότι η βολίδα ήταν εξοστρακισμένη στο πλάι και όχι στην κορυφή, ενώ απέκλεισε κατηγορηματικά την περίπτωση η σφαίρα να ήρθε από ψηλά.


Αξίζει να σημειωθεί ότι η απόφαση του Αρείου Πάγου σχετικά με την διεξαγωγή της δίκης στην Άμφισσα για λόγους ασφαλείας προκαλεί έντονες αντιδράσεις και προβληματισμούς για την αξιοπιστία και διαφάνεια της διαδικασίας. Φαίνεται πως ο Άρειος Πάγος απέδωσε μεγαλύτερη βαρύτητα στην ομαλή λειτουργία των καταστημάτων της Χαλκίδας, κάτι που προκάλεσε την άμεση αντίδραση της οικογένειας. Κι αυτό γιατί δυσχεραίνεται η προσέλευση ουσιωδών μαρτύρων της πολιτικής αγωγής, ενώ παράλληλα δημιουργούνται και ερωτηματικά για τη σύνθεση του δικαστηρίου, όπου φέρεται να συμμετέχουν δικαστές που έχουν εμπλακεί κατά το παρελθόν σε παραδικαστικά κυκλώματα. Κατά την ημέρα έναρξης της δίκης, μάλιστα, η πόλη βρέθηκε υπό αστυνομικό κλοιό προκειμένου να καταστείλει την ειρηνική πορεία που διεξήχθη από μαθητικούς και φοιτητικούς συλλόγους.


Είναι δεδομένο, ότι η συνταγματική επιταγή για αξίωση διεξαγωγής δίκαιης δίκης την οποία μάταια επικαλείται η οικογένεια του θύματος προκειμένου να βρει δικαίωση για τον άδικο χαμό του παιδιού της, δεν συνιστά παρά μια νομική αυταπάτη που καταστρατηγείται στην πράξη από την ίδια τη δικαστική εξουσία που καλείται να την ερμηνεύσει και να την εφαρμόσει. Τα δικαστήρια έρχονται να επικαλύψουν απλά τη νομιμοποίηση του αυταρχισμού και την καταστολή της κρατικής εξουσίας που οδηγεί αναπόφευκτα στην αυτονόμηση της αστυνομίας από την αστική δημοκρατία και τις στοιχειώδεις δημοκρατικές ελευθερίες. Μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί και η προκλητική επιείκεια που επιδεικνύει η δικαστική εξουσία όταν αποφαίνεται για περιστατικά αστυνομικής βίας, ενώ πρώτα έχει εξαντλήσει όλη της την αυστηρότητα στην ποινικοποίηση των αγώνων της νεολαίας και της εργατικής τάξης.


Το παραπεμπτικό βούλευμα, άλλωστε, αλλά και γενικότερα η συζήτηση στο ακροατήριο αποσιωπά ένα αυταπόδεικτο πραγματικό γεγονός, ότι δηλαδή η δολοφονία του 15χρονου μαθητή ήταν προϊόν του γενικότερου σχεδίου της κρατικής εξουσίας για την εντατικοποίηση των μέτρων καταστολής στην περιοχή των Εξαρχείων αλλά και ευρύτερα, προκειμένου να καλλιεργηθεί κλίμα τρομοκρατίας στα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας. Πρόκειται, συνεπώς, για μια κρατική – πολιτική δολοφονία και όχι για ένα μεμονωμένο περιστατικό αστυνομικής βίας όπως έντεχνα παρουσιάζουν οι αστικοί μηχανισμοί προπαγάνδας και το θεσμικό σφυροκόπημα της κοινής γνώμης. Στο εδώλιο του κατηγορουμένου μαζί με το φυσικό αυτουργό της ανθρωποκτονίας θα έπρεπε κανονικά να στέκεται και ο ηθικός αυτουργός που δεν είναι άλλος παρά το κράτος και οι κατασταλτικοί του μηχανισμοί. Ως εκ τούτου δεν μπορεί να βρίσκει κανένα λογικό έρεισμα ο ισχυρισμός που θέλει τον ειδικό φρουρό να ενεργεί καθ’ υπέρβαση καθηκόντων όταν οπλίζει το περίστροφό του, αφού πολύ πριν το ίδιο περίστροφο έχει οπλιστεί από το κράτος και την αστική πολιτική.