Αδιαφορία και συνενοχή της πλειοψηφίας της διοίκησης του ΣΕΑΤΕ για την ιδιωτικοποίηση της ΔΩΔΩΝΗ

Οι εξελίξεις σε σχέση με την Αγροτική Τράπεζα είναι ραγδαίες, καθώς ήδη έχει μπει πωλητήριο στις εταιρείες που δεν σχετίζονται με τον χρηματοοικονομικό τομέα, όπως προβλέπεται από το μνημόνιο. Έτσι, το αμέσως επόμενο διάστημα αναμένεται να πουληθούν από την ΑΤΕ οι εταιρείες ΔΩΔΩΝΗ (γαλακτοβιομηχανία), ΕΒΖ (Ζάχαρη), ΣΕΚΑΠ (καπνοβιομηχανία), οι ζωοτροφές κλπ.

Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις, ο Σύλλογος Εργαζομένων ΑΤΕ στέκεται αδρανής, με την πλειοψηφία της διοίκησης του συλλόγου (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ) να αβαντάρει τη σπέκουλα της διοίκησης της τράπεζας, σύμφωνα με την οποία για να διασωθούν οι θέσεις εργασίας και τα δικαιώματα των εργαζομένων της τράπεζας, πρέπει να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα που έχει αποφασίσει η κυβέρνηση και η τρόικα. Όπως φάνηκε όμως, από το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που δόθηκε στη δημοσιότητα, προβλέπεται ήδη από τώρα, η πώληση του 38% τουλάχιστον των μετοχών της τράπεζας. Είναι παραπάνω από προφανές, ότι η πώληση των θυγατρικών της τράπεζας ανοίγει το δρόμο για την ιδιωτικοποίηση και της ίδιας.

Με δεδομένη την αδράνεια του ΣΕΑΤΕ, η παράταξη «Αγωνιστική Πρωτοβουλία εργαζομένων στην ΑΤΕ», πήρε την πρωτοβουλία και ζήτησε συνάντηση με το σωματείο εργαζομένων της ΔΩΔΩΝΗ και με τους κτηνοτρόφους της περιοχής. Η συνάντηση με αντιπροσωπεία της παράταξης έγινε στις 28 Μάη, όπου φάνηκε ότι το σωματείο των εργαζόμενων της ΔΩΔΩΝΗ επιδιώκει τη συμπόρευση με το (ΣΕΑΤΕ), μια και το βασικό αίτημα είναι: «Όχι στην ιδιωτικοποίηση της ΔΩΔΩΝΗΣ και της ΑΤΕ».

Στις 9 Ιούνη μάλιστα, ημέρα απεργίας των ΔΕΚΟ και των τραπεζοϋπαλλήλων, περίπου 40 εργαζόμενοι της ΔΩΔΩΝΗ, μαζί με κτηνοτρόφους της περιοχής, κατέβηκαν στην Αθήνα, συμμετείχαν στην απεργιακή συγκέντρωση και διαδήλωση και κατέληξαν στο κεντρικό κτίριο της ΑΤΕ (Πανεπιστημίου 4), όπως είχαν προγραμματίσει για να διαμαρτυρηθούν για την πώληση της ΔΩΔΩΝΗΣ. Στη συνέχεια, πήγαν στα γραφεία του ΣΕΑΤΕ για να συναντηθούν με τη διοίκηση του σωματείου. Στη συνάντηση παραβρέθηκαν η «Αγωνιστική Πρωτοβουλία» και η «Συσπείρωση» (ΣΥΡΙΖΑ). Ο πρόεδρος του ΣΕΑΤΕ, αν και ήταν ενημερωμένος για την πρόθεση των εργαζομένων της ΔΩΔΩΝΗ και των κτηνοτρόφων, έλαμψε δια της απουσίας του. Απόντες ήταν και όλοι οι διοικητικοί σύμβουλοι της ΠΑΣΚΕ, ενώ από τη ΔΑΚΕ εμφανίστηκε μόλις ένας σύμβουλος, ο οποίος δεν πήρε θέση για το ζήτημα της ιδιωτικοποίησης.

Έτσι, ενώ ο ΣΕΑΤΕ θα μπορούσε να παίξει κεντρικό ρόλο στην οικοδόμηση ενός μετώπου αντίστασης σε μια κρίσιμη κυβερνητική επιλογή, συσπειρώνοντας τα σωματεία των θυγατρικών εταιρειών και συμπορευόμενος με αγρότες και κτηνοτρόφους, βαλτώνει στην αδράνεια και γίνεται συνένοχος της κυβέρνησης, κάτω από την επιρροή της ηγεσίας του. Οι αυταπάτες που καλλιεργούνται στους εργαζόμενους της ΑΤΕ, ότι μπορεί να διασωθούν από την αντεργατική λαίλαπα αν «κάτσουν στα αυγά τους», είναι αντιδραστική στάση, της οποίας οι συνέπειες δεν θα αργήσουν να φανούν, όταν και η ίδια η τράπεζα θα πουλιέται σε ιδιώτες και οι εργαζόμενοί της θα αντιμετωπίζουν μόνοι τους την κατεδάφιση των δικαιωμάτων τους. Οι εξελίξεις αυτές δείχνουν τη ζημιά που προκαλούν στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα οι πράκτορες της εργοδοσίας και ότι είναι ζήτημα επιβίωσης για την εργατική τάξη, η απαλλαγή των σωματείων από τις φιλοεργοδοτικές κλίκες.