Εκπαίδευση: αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων συνέχεια… Πολιτική συρρίκνωσης και υποβάθμισης

Δεκαετίες τώρα διαμορφώνεται, προπαγανδίζεται και υποβάλλεται με μαεστρία ή επιβάλλεται βίαια το εκσυγχρονισμένο ιδεώδες για την παιδεία των εργαζομένων μαζών: Εκπαίδευση τόση και τέτοια ώστε να παράγεται μαζικά εργατική δύναμη ικανή, στα πλαίσια του εκτελεστικού της ρόλου, να προσαρμόζεται και να αποδίδει στις ταχύτατα μεταβαλλόμενες συνθήκες της καπιταλιστικής οικονομίας, φθηνότερα εκμεταλλεύσιμη και ανακυκλούμενη στη βάση συχνών και μεγάλων διαστημάτων ανεργίας.

Η τάξη των εκμεταλλευτών γνωρίζει την προοπτική των κρίσεων του οικονομικού συστήματός της και με μεγάλη φροντίδα προετοιμάζει ιδεολογικά (πολιτικά και στρατιωτικά) τους όρους παράτασης της κυριαρχία της. Καταφέρνει ως ένα βαθμό και για ένα χρονικό διάστημα να κοιμίζει συνειδήσεις και να κάμπτει αντιστάσεις. Ενδεικτικοί είναι οι κομψοί όροι-έννοιες που διακινούνται με όλα τα μέσα συνεχώς σαν το εκκρεμές μενταγιόν στα χέρια του υπνωτιστή: ανάπτυξη δεξιοτήτων, αξιολόγηση και πιστοποίηση γνώσεων, ευέλικτες ζώνες μαθημάτων στο δημοτικό, μαθήματα-πιστωτικές μονάδες στο πανεπιστήμιο, ελαστικότητα, παραγωγικότητα σε σύνδεση με το μισθό, επιχειρηματικότητα και απασχολησιμότητα…

Μέσω της εκπαίδευσης, δημόσιας και ιδιωτικής, προωθείται ως διαδικασία μόρφωσης για τους πολλούς, πρόγραμμα-συνονθύλευμα πληροφοριών και αποσπασματικών γνώσεων, ασυνάρτητων «δράσεων» σε δόσεις που βομβαρδίζουν τη σκέψη, εμποδίζουν την κατανόηση των νόμων εξέλιξης της φύσης και της κοινωνίας, τη διαμόρφωση κοινωνικής ταξικής συνείδησης.

Αρκετά με την «ξύλινη γλώσσα». Ας ευθυμήσωμεν ελαφρώς.

Έτσι λοιπόν. Μέσα στην οικονομική κρίση, με ελλείμματα και χρέος το Υπουργείο δια βίου μάθησης το ‘λυσε το πρόβλημα της Δημόσιας Δωρεάν Παιδείας! Αυτό θα πει ικανότητα και δεξιότητα! Να πάψει επιτέλους το ρεζιλίκι να πατώνουν οι μαθητές της χώρας στον ευρωδιαγωνισμό Ά Λυκείου. Ακούς εκεί να είναι κουμπούρες στην ανάγνωση-κατανόηση κειμένου και την αριθμητική με τόσες μεταρρυθμίσεις, καινοτόμες δράσεις, ευρωπαϊκά προγράμματα!

Μετά το «Έξυπνο σχολείο» της προηγούμενης κυβέρνησης, έρχεται τώρα το «Νέο Λύκειο» κι οι μαθητές θα γίνουν ξεφτέρια! Πώς; Είναι απλό και οικονομικό: Ας ακούσουμε τον εμπνευσμένο και παραληρηματικό μονόλογο ενός φανταστικού σοφού κυβερνητικού στελέχους της Εκπαίδευσης:

1ο Βήμα: ρίχνουμε μερικές συγχωνεύσεις-κλείσιμο σχολείων στο τηγάνι να δούμε πόσο καίει το λάδι. Στόχος να δημιουργήσουμε σταδιακά μεγάλες, βιώσιμες οικονομικά, παραγωγικές σχολικές μονάδες, να φορτώσουμε το κόστος λειτουργίας τους στους δήμους και αυτοί στους δημότες. Άλλωστε, το κόστος θα συνεχίσει να μειώνεται καθώς θα ξεκουμπίζονται οι μόνιμοι, ακριβοί και ταυτόχρονα από τους πιο χαμηλά αμειβόμενους στα σχολεία της ευρωζώνης, εργαζόμενοι. Αυτά στα πλαίσια της εκσυγχρονιστικής διοικητικής αναδιάρθρωσης. Ειδικά για την Εκπαίδευση έχουμε παραγγείλει και μελέτη στον κοινωφελή ΟΟΣΑ! Έχουμε έτοιμους, και εφαρμοζόμενους χρόνια, νόμους για τις νέες ελαστικές εργασιακές σχέσεις με συμβάσεις επιχειρησιακές και ατομικές.

2ο Βήμα: Έχουμε εν τω μεταξύ αρχίσει να βάζουμε όσο μπορούμε περισσότερους μαθητές σε κάθε αίθουσα διδασκαλίας. 30 λέει ο νόμος, στους 25 συμβιβάζονταν υπουργοί και πλειοψηφία της ΟΛΜΕ, συν ένα 20% που παζαρεύτηκε πέρσι στο τέλος της χρονιάς, έκλεισε για φέτος στους 27 κατά μέσον όρο. Τι σημαίνει κατά μέσον όρο; Ένα απλοϊκό παράδειγμα με δυο μόνο τμήματα: έχουμε 54 μαθητές, αυτοί μπορούν να μοιραστούν είτε 27 και 27, είτε 28 και 26, είτε 10 και 44! Όχι στο ίδιο σχολείο φυσικά: σκεφτείτε το πανελλαδικά και προοπτικά. Σιγά- σιγά όλα γίνονται συνήθεια.

3ο Βήμα: Στα υλικά που ήδη έχουμε σε αναλυτικά προγράμματα, βιβλία, εποπτικά μέσα, υποδομές, προσθέτουμε μια νότα φρεσκάδας με ευρηματικές αυξομειώσεις διδακτικών ωρών και με μια ανάλαφρη γεύση δυνατότητας επιλογών συνδυασμένη με δυνατό άρωμα τύπου «εμβάθυνσης» ολοκληρώνουμε το «project».

Τα «project» ενδείκνυνται ως αντίδοτο κατά της παπαγαλίας. Διατίθενται και ως ελιξίριο με την εμπορική ονομασία «ερευνητικές ομαδικές εργασίας», σε διάλυμα ατομικής βαθμολογίας συνυπολογιζόμενης για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Γι’ αυτήν δεν δίνουμε προς το παρόν άλλες πληροφορίες, αλλά φυσικά οι εξετάσεις δεν καταργούνται. Αντιθέτως, σχεδιάζουμε νέες εξετάσεις στο τέλος του Ά έτους στο Πανεπιστήμιο για την κατανομή των φοιτητών σε τμήματα των Σχολών, αφού από δω και μπρος θα εισάγονται ξανά σε Σχολή: Όσοι ισχυρίζονται ότι αυτό είναι το πρόσχημα για επιπρόσθετη διαλογή και επιμένουν ότι σκοπός του σχολείου παραμένει η προετοιμασία και ταξινόμηση της μεγάλης μάζας της νέας γενιάς για τον κοινωνικό καταμερισμό εργασίας είναι συντηρητικοί και ξεροκέφαλοι. Στο κάτω-κάτω στην κοινωνία των πολιτών, της πληροφορίας και της γνώσης δεν χρειάζεται να σπουδάσουν δωρεάν όλοι. Πρέπει να ζήσει και η επιχειρηματικότητα στον ιδιωτικό τομέα εκπαίδευσης και κατάρτισης. Πού θα βρουν πελάτες αυτοί; Κλέφτες θα γίνουν; Να, εξαγγέλθηκε και πρόγραμμα χρηματοδότησης για νέους καθηγητές για να φτιάξουν συνεταιριστικά φροντιστήρια. Ορίστε ευκαιρίες απασχόλησης! Που έμαθαν όλοι να περιμένουν δουλειά από το κράτος γιατί είναι λέει δικαίωμα και το κράτος που δεν το κατοχυρώνει δεν έχει λόγο ύπαρξης! Ανοησίες! Και την παραπαιδεία θα την πατάξωμεν! Κι όσοι δε θέλουν να συνεχίσουν σπουδές δεν τους πιέζουμε, ας μη δώσουν φέτος πανελλαδικές. Να πάνε να δουλέψουν. Εντάξει δεν υπάρχουν δουλειές, να πάνε για κατάρτιση επί πληρωμή. Όλα σε τάξη! Η ΟΛΜΕ πάει Συνέδριο. Κάνει και εκπαιδευτικό Συνέδριο. Ας κάνει, δεν είναι κακό. Να ακουστούν οι φωνές των παλαβών που υποστηρίζουν ότι τα παιδιά στη τάξη πρέπει να είναι το πολύ 15 ώστε να μπορεί ο δάσκαλος να τα διδάξει γράμματα είναι απίθανο. Ή το άλλο με τον Τοτό: δωρεάν μετακίνηση- σίτιση των μαθητών! Που νομίζουν ότι βρισκόμαστε; Στην Τσαρική Ρωσία; Στον πυρήνα της Ευρωζώνης είμαστε. Θα τους αναμορφώσουμε όμως. Έχουμε βρει τους επιμορφωτές (τι, πώς, ποιον, δε ξέρουμε ακόμα). Η ΟΛΜΕ ζητάει πάντα επιμόρφωση και επιδόματα. Καλά κάνει. Κάνει και μερικές απεργίες. Εντάξει, δε θα πάει και να μπλεχτεί σε κανένα κίνημα για μείωση του εργάσιμου χρόνου, κατά της ανεργίας, υπέρ της κάλυψης όλων των αναγκών όλης της εργατικής τάξης και τέτοιες ανατρεπτικές ανοησίες. Δεν υπάρχουν άλλωστε οι προϋποθέσεις. Προς το παρόν. Καληνύχτα σας και να περνάτε καλά.