Συμβολή στο διάλογο για τη 3η Συνδιάσκεψη

Συμβολή στο διάλογο για τη 3η Συνδιάσκεψη


Η απότομη πτώση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων έφερε και θα φέρει μαζικά ξεσπάσματα. Η αστική τάξη δεν είναι όμως διατεθειμένη να υποχωρήσει σε τίποτα και με τίποτα.


Αναγκαστικά η εργατική τάξη και οι σύμμαχοι της πρέπει να παρέμβουν αυτοτελώς στον πολιτικό στίβο. Πρέπει να πάψουν να απευθύνουν τα “παράπονα” τους προς τις κυβερνήσεις και το πολιτικό προσωπικό των καπιταλιστών και να διεκδικήσουν να κυβερνήσουν οι ίδιοι,να υψωθούν σε κυρίαρχη τάξη.


Η ανύψωση των εργατών σε κυρίαρχη τάξη προϋποθέτει τη σοσιαλιστική επανάσταση και αυτό είναι αναντίρρητο. Εξίσου αναμφισβήτητο όμως είναι ότι οι επαναστάσεις δε γίνονται επειδή η εργατική ιδεολογία κυριαρχεί [αυτό άλλωστε είναι αδύνατο] στην κοινωνία. Η προλεταριακή επανάσταση μπορεί να γίνει μόνο στη βάση ενός συγκεκριμένου προγράμματος που θα συμπυκνωθεί σε συνθήματα και θα υιοθετηθεί από τις μάζες.

 

Οι βασικοί στόχοι πάλης που θέτει η οργάνωση εξυπηρετούν τον παραπάνω στόχο [διαγραφή του χρέους, κρατικοποιήση και εργατικός έλεγχος στις τράπεζες,στις μεγάλες επιχειρήσεις κτλ].


Συγχρόνως οι τρέχουσες εξελίξεις βοηθάνε στο να εκλαϊκευτούν σαν θέσεις και να πείσουμε για την αναγκαιότητα τους. Η ουσιαστική ποινικοποίηση των αυξήσεων με την κατάργηση όποιων διαιτητικών αποφάσεων προέβλεπαν στοιχειώδεις αυξήσεις όπως και το ξεπούλημα των δημόσιων υπηρεσιών γίνονται προς συμμόρφωση στις απαιτήσεις του χρέους. Το ξεπούλημα των τραπεζών και το κλείσιμο των επιχειρήσεων αντίστοιχα κάνουν πάγιες θέσεις των κομμουνιστών να ακούγονται αναγκαίες και εφικτές όταν παλιότερα απορρίπτονταν σαν ουτοπικές και,συχνά,επικίνδυνες από την ίδια την εργατική τάξη. Θέσεις των κομμουνιστών που πλέον υιοθετούνται και από ρεφορμιστικές δυνάμεις που θεωρούν αυταπατώμενες [στην καλύτερη των περιπτώσεων] πως η υλοποίηση τους μπορεί να γίνει χωρίς πολιτειακή μεταβολή και επανάσταση.

 

Συγχρόνως η εργατική τάξη είναι απροετοίμαστη να κάνει την επανάσταση άμεσα. Δεν έχει οργανωμένη και συνειδητή πρωτοπορία και ακολουθεί ηγέτες που τη σπρώχνουν στη διάσπαση και την αδράνεια.

 

Τα παραπάνω θέτουν το background, το φόντο των συσχετισμών μέσα στους οποίους πρέπει να οικοδομηθεί το πολιτικό μέτωπο για την εργατική διέξοδο από την κρίση.


Το πολιτικό αυτό μέτωπο πρέπει


1. να συσπειρώσει όποιον συμφωνεί να παλέψει για τους παραπάνω στόχους ανεξάρτητα από το αν υιοθετεί τον επαναστατικό ή το μεταρρυθμιστικό δρόμο. Η εξέλιξη της πάλης θα αποδώσει στον καθένα δίκιο ή άδικο.


2. οι κομμουνιστές πρέπει μέσα στο μέτωπο να προπαγανδίζουν το πρόγραμμα τους εις ολόκληρον,να ξεσκεπάζουν την ατολμία και το συμβιβασμό των συμμάχων τους, να πείθουν για την αναγκαιότητα της δικτατορίας του προλεταριάτου κάνοντας απλά και συγκεκριμένα αιτήματα [π.χ. εξοπλισμός του λαού], να επιβάλλουν de facto μορφές εργατικής εξουσίας όπου οι συσχετισμοί το επιτρέπουν.


Έτσι οι επαναστάτες θα καταφέρουν να διαχωριστούν από τους ρεφορμιστές όχι μόνο στη βάση γενικών διαφωνιών, που οι μάζες συχνά δεν καταλαβαίνουν τη σημασία τους, αλλά και στη βάση συγκεκριμένων, ειδικών και άμεσων διαφωνιών όπου η κυριαρχία της επαναστατικής αντίληψης θα είναι απαραίτητη για να αποφύγουμε το πισωγύρισμα, την καταβαράθρωση της κοινοβουλευτικής κυβέρνησης του μετώπου από τα δεξιά.


Για να καταφέρουν οι κομμουνιστές να μην απορροφηθούν από τους ρεφορμιστές συμμάχους τους θα πρέπει να ενωθούν. Η ενότητα σε μια τέτοια κατάσταση θα είναι πιο εύκολη από ότι σήμερα μιας και η αντιπαράθεση θα γίνεται πάνω σε προγράμματα και όχι απλά και μόνο γενικές διακηρύξεις.

 

Ο Γ. Ρίτσος έγραφε πως “από την αλήθεια πιάνεσαι όταν δεν απέμεινε τίποτα άλλο να βαστηχτείς”. Το ίδιο φαίνεται να συμβαίνει και όσον αφορά τις μάζες και τον κομμουνισμό. Πιάνονται από αυτόν όταν ο καπιταλισμός τους απειλεί τη ζωή τους και καμιά διαχείριση του δε φαίνεται να μπορεί να τον χαλιναγωγήσει. Βέβαια ο δρόμος προς τον κομμουνισμό όπως και ο δρόμος προς την αλήθεια δεν είναι μια καλοφτιαγμένη ευθεία που μπορεί να διαβεί κάποιος μόνος του. Χρειάζεται οδηγούς που θα επισημαίνουν τις κακοτοπιές και θα διορθώνουν τυχόν λαθεμένες πορείες.


Πιστεύω ότι η συνδιάσκεψη θα ανταποκριθεί στο παραπάνω καθήκον.



Χρήστος Καραχοτζίτης

Αναζήτηση

Γνώμες