ομάδα κομμουνιστών ΑΝΤΑΙΟΣ: Τοποθέτηση στη σύσκεψη

Ομάδα κομμουνιστών ΑΝΤΑΙΟΣ:

Εγώ ξεκινάω από μια διαφορετική αφετηρία από αυτήν του πολιτικού υποκειμένου για μένα την επανάσταση θα τι κάνουν οι μάζες. Οι μεγάλες μάζες συγκρατώντας ένα μεγάλο πλειοψηφικό ρεύμα το όποιο τοποθετεί και λύνει το κεντρικό πρόβλημα της παράστασής που είναι το θέμα της εξουσίας. Εγώ δεν βλέπω εδώ αυτή τη στιγμή δυνάμεις που αντιπροσωπεύουν μάζες και δε το βλέπω με ποιο τρόπο δίνοντας αυτή τη συγκεκριμένη πρόταση με κάποια διαφορετική εκδοχή μπορεί πραγματικά να αντιπροσωπεύσουν μάζες. Αυτό που εγώ είδα στις πλατείες στο μέτρο των δυνάμεων μου και στο βαθμό που ήμουν στις πλατείες είναι το εξής πρώτον: Αφενός αυθόρμητά υπήρχε ένα λαϊκό κοινωνικό ρεύμα το οποίο έθετε σε ημερήσια διάταξη το κεντρικό πολιτικό ζητούμενο ειπώθηκε αυτό ποιο ήταν να απαλλαγεί από το σύστημά αυτέ όπως το καταλάβαινε. Δεύτερο συνδέθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό με πολύ ριζοσπαστικά αιτήματα και σε επίπεδο δημοκρατίας και σε επίπεδο χρέους και σε επίπεδο Ε.Ε. αυτά κατέκτησαν μεγάλες μάζες. Να σας πω ένα παράδειγμά τη Κυριακή που κατέβηκε 600.000 κόσμος στη πλατεία Συντάγματος έγινε μια έρευνά από φοιτητές του Αριστοτέλειού Πανεπιστημίου για να διαπιστωθεί η κοινωνικοταξική ευρύτητα των αιτημάτων. Λοιπόν εκεί διαπιστώθηκε το εξής το δείγμα ήταν 27000 ερωτοαπαντήσεις. Διαπιστώθηκα ότι οι προερχόμενοι από τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ έλεγαν ναι εδώ και τώρα διαγραφή του χρέους εδώ και τώρα φεύγουμε από το ευρώ και οι ψηφοφόροι της αριστεράς απαντούσαν σ αυτό το αίτημα κατά 70%. Δείχνει πιο κομμάτι της κοινωνίας είναι πιο ριζοσπαστικοποιημένο. Την ίδια ώρα αυτό που εισέπραττα εγώ από όλη την Ελλάδα από τις πλατείες και τις κινητοποιήσεις ο δισταγμός απέναντί στην αριστερά αυτού του ριζοσπαστικοποιημένου η σε μια φάση ριζοσπαστικοποίησης κόσμου που προέρχεται από το δικομματισμέ είναι και η μεγάλη πλειοψηφία αυτή είναι η κοινωνία αυτή είναι η εργατική τάξη, αυτοί είναι οι εργαζόμενοι. Ενώ βρίσκεται σε μια διαδικασία απεγκλωβισμού από το δικομματισμό αυξάνει τη καχυποψία και την απόστασή που έχει απέναντί στο σύνολο της αριστεράς. Και το ερώτημα είναι πως το πλησιάζεις και το κερδίζεις αυτόν γιατί για μένα κομμουνιστής δεν είναι αυτός που έχει το σωστό πολιτικό πρόγραμμα ή τη σωστή ιδεολογία ή τα σωστά συνθήματα τη κατάλληλη στιγμή. Είναι αυτός που κερδίζει την εμπιστοσύνη του κόσμου και που σ ΄ αυτόν ο κόσμος μπορεί να δει την ηγεσία του ανεξαρτήτως αν συμμερίζεται την ιδεολογία του τη φυσική του ηγεσία εννοώ με την έννοιά της φυσικής πρωτοπορίας. Το έχουμε κερδίσει αυτό όχι. Εγώ νομίζω ότι κάναμε βήματα προς τα πίσω σε σχέση με το πώς ριζοσπαστικοποιείται ο κόσμος. Το ζήτημα είναι προφανώς να βρούμε τον τρόπο αφενός να αντιμετωπιστούν τα τεράστια οργανωτικά κενά που υπάρχουν. Δηλαδή για να μπορέσει μια επαναστατική περίοδος που είμαστε καταμεσής της να παράξει επανάσταση θα πρέπει το κοινωνικό υποκείμενο να είναι οργανωμένο και να μπορέσει να έχει τα πολιτικά προτάγματα εκείνα που θα μπορέσει να του δημηγορήσουν την ανάγκη για να λύσει του τελικούς του λογαριασμούς με την εξουσία. Η κοινωνία έχει τεράστιά οργανωτικά κενά. Οι μάχες που έγιναν στη πλατεία Συντάγματος αυτό που έδωσαν οι διδαχές σε πλατειές μάζες του κόσμου είναι ότι είναι ανέτοιμός να δώσει τη τελική μάχη. Δε σημαίνει ότι έχει τη λύση δε είναι υποχρεωμένος ο κόσμος να σκάφτεται με όρους θεωρίας υποτίθεται ότι υπάρχουν άλλοι για να το κάνουν αυτό και του δώσουν τη δυνατότητα πρακτικά να βρύο τον τρόπο. Για μένα το μεγάλο ζήτημα είναι πως θα βρεις τη μεγάλη τεράστια μάζα η οποία ναι μεν ριζοσπαστικοποιείται άλλα δεν παίρνει ούτε κομμουνιστικά, ούτε αριστερά χαρακτηριστικά. Άλλα υιοθετεί πολλά από τα προτάγματα της αριστεράς πως το κερδίζεις αυτό τον κόσμο; Γι μένα το κερδίζεις μόνο μ΄ ένα συγκροτημένο κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο που το κερδίζει μ ΄ αυτό που καταλαβαίνει ως πρόβλημα και άρα ως λύση του προβλήματος δε σημαίνει ότι υποτάσσεσαι στη λογική του αλλά προσπαθείς να τον βοηθήσεις με τη γλώσσα των προβλημάτων του και τον τρόπο που καταλαβαίνει άρα με το ζήτημα της άμεσης λύσης του χωρίς να του απαιτήσεις να αλλάξει πρώτα μυαλά δηλαδή να γίνει πρώτα αριστερός η να γίνει κομουνιστής για να δώσει τη τελική μάχη αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα και γι ΄ αυτό με συγχωρείται σύντροφοί δεν άκουσα τίποτα σήμερα για τα συγκεκριμένα ζητήματα. Γιατί με συγχωρείται δεν αποτελεί επιτυχία σε συνθήκες επαναστατικής κρίσης, σε συνθήκες όπου αυθόρμητα μάζες κατεβαίνουν κατά εκατομμύρια. Οι μετρήσεις που έγιναν για το Σύνταγμά μιλάνε για ένα εκατομμύριο κόσμο που κατέβηκε στο Σύνταγμα τουλάχιστον μια φορά και δεν ήταν μόνο στη συνέλευση ήταν μπροστά από τη Βουλή, άκουγα διάφορες συζητήσεις η σε έπιανε και σου έλεγε ρε φίλε πες μου η οτιδήποτε. Και το βασικό ερώτημα ήταν κατέβηκα πες μου τι να κάνω αύριο μέχρι το τέλος της εβδομάδας η μέχρι το τέλος του μήνα που με καίει γιατί η σύνταξή μου δε φτάνει, γιατί έχω μείνει άνεργος, γιατί το παιδί μου είναι άνεργο, γιατί έτσι και αλλιώς το μεροκάματο δε φτάνει τι κάνω! Και σ ΄ αυτό φοβάμαι ότι στο βαθμό που προσπαθούμε να φορέσουμε τα δικά μας ιδεολογικά πλαίσια σε κοινό τέτοιοι τύπου η στο βαθμό που συγκροτείται η κοινωνία με τόσο μεγαλύτερη ταχύτητα θα τα απομονώσει από τη κοινωνία όπως για παράδειγμα γίνεται αυτή τη στιγμή με τις συνελεύσεις των πλατειών και τόσο περισσότερο θα τα μετατρέψουμε σε γραφικές καρικατούρες κινημάτων που έχουν στο μυαλό μας και όχι όπως διαμορφώνονται στη πραγματικότητα να έχουμε εμπιστοσύνη στο κόσμο για να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη του. Έστω και αν δε το κερδίσουμε στη πρώτη φάση ιδεολογικά εκεί δίνεται η μάχη, εκεί κερδίζεται η μάχη στο τρόπο δηλαδή που συνδέεσαι και οικοδομείς πραγματικές σχέσεις δε μπορείς να οικοδομήσεις βγαίνοντάς από πάνω και λέγοντας εγώ έχω τη λύση εγώ έχω το πρόγραμμα και ελάτε μαζί μου. Θ α πρέπει να βρεις τρόπο εγώ δεν έχω συνταγή ούτε έτοιμη λύση σαν προβληματισμό το βάζω και με απασχολεί και μένα τον ίδιο και στη δράση. Ν βρούμε τον τρόπο τα αιτήματα που πρέπει να γίνουν και να είναι άμεσα υλοποιήσιμα να τα αισθανθεί ο κόσμος δικά του αιτήματα όχι κάποιων άλλων. Ανεξάρτητά να παραμένει στην ιδεολογική επιρροή η του ΠΑΣΟΚ η της Ν.Δ εκεί είναι το ζήτημα και στο βαθμό που θα το κατορθώσουμε πραγματικά θα έχουμε λύσει το μεγαλύτερο πρόβλημα της πολιτικής περιόδου και να έχουμε υπόψη μας ότι οι εξελίξεις είναι δραματικότατές και εξαιρετικά ταχείες θα βιώσουμε ελεγχόμενα πιστωτικά επεισόδια στο επόμενο δίμηνο και εκεί ότι θα βγαίνει αλαφιασμένες και υπό καθεστώς τρόμου οι μάζες να δούμε τι ακριβώς θα πάμε να τους πούμε γιατί εκεί πάμε και πάμε ταχύτατα και σας διαβεβαιώνω γιατί ξέρετε ότι σ ΄ αυτά τα πράγματα μέχρι τώρα δεν έχουμε πέσει έξω. Καλώς η Κακώς στο επόμενο δίμηνο τρίμηνο ότι θα έχουμε τέτοιο γεγονότα όπου θα προκαλέσουν τέτοιες αντιδράσεις έχει λοιπόν μεγάλη σημασία από τώρα να οργανώνουμε τη γειτονία, το χώρο δουλειάς να βρούμε ένα τρόπο δουλειάς που να έχει την εμπιστοσύνη του κόσμου όχι για να το φορέσουμε καπέλο όπως κάνει το ΚΚΕ με το ΠΑΜΕ η ο ΣΥΡΙΖΑ με τις ιστορίες η οποιοσδήποτε αντιλαμβάνεται με βάση τα δικά του θεωρητικά προτάγματα πως θα πρέπει να είναι ίσως η επανάσταση αλλά με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται η ίδια η μάζα ότι τον τρόπο που πρέπει να οργανωθεί για να αντιμετωπίσει το προβλήματα της για μένα αυτό είναι το ζήτημα μπορούμε να το κάνουμε σ ΄αυτό εγώ προσωπικά έχω στρατευθεί σαν απλός στρατιώτης και θα συνεχίσω να βοηθάω στο μέτρο των δυνατοτήτων μου. Αλλά σε λογικές που λένε ότι εμείς έχουμε έτοιμη τη λύση χωρίς καμία αντανάκλαση σε πραγματικές μάζες, σε πραγματικές κοινωνικές δυνάμεις θεωρώ ότι μας κατατάσσει στο επίπεδο που ιστορικά είναι οι σέχτες ανεξαρτήτως αν έχουμε τελείως διαφορετική άποψη για τον εαυτό μας.

Αναζήτηση

Γνώμες