Ε.Α.Μ.: Τοποθέτηση στη σύσκεψη

Ε.Α.Μ:

Δε θα ήθελα να πλατειάσω, ούτε να μπω σε υπεραναλύσεις . Το χαρακτηριστικό της περιόδου είναι ότι έχει ανοίξει το ζήτημα της εξουσίας και αυτό είναι που μας βάζει συγκεκριμένα καθήκοντα σε ‘όσες οργανώσεις θεωρούμαστε μαρξιστικής, κομουνιστικής και επαναστατικής κατεύθυνσης. Το χαρακτηριστικό είναι ότι το ζήτημα της εξουσίας έχει ανοίξει από την αστική τάξη και τα μέτρα που παίρνει και βρίσκει εντελώς ανοχύρωτο το εργατικό κίνημα. Το εργατικό κίνημα είναι σήμερα τελείως αποδιαρθρωμένο όλοι αναγνωρίζουμε ότι οι συνδικαλιστικές δομές δεν υπάρχουν σήμερα παρά μόνο στο δημόσιο τομέα. Τα μεγάλα κομμάτι της επισφαλούς εργασίας δε καλύπτονται από κανένα σωματείο, τα κομμάτια των ανέργων δε καλύπτονται από πουθενά ούτε πρόκειται το επόμενο διάστημα να καλυφθούν από κάποιο σωματείο αφού αμφισβητείται από δω και πέρα η ίδια η κοινωνική παραγωγή αυτών των στρωμάτων και επί της ουσίας οδηγούνται στη πλήρη οικονομική τους καταστροφή και δεν είναι τυχαίο ότι για να δούμε μια ανάσχεση που έχει κάνει το κίνημα σε μια επίθεση που έχει δεχτεί πρέπει να γυρίσουμε 20 χρόνια πίσω. Το τελευταίο χρόνο μετά τη υπογραφή του μνημονίου έχει δεχθεί απανωτές ήττες που για μας είναι συγκρίσιμες μόνο με την ήττα του εμφυλίου. Το ασφαλιστικό που πέρασε η το μεσοπρόθεσμό που πέρασε τώρα, μπορεί το κίνημα των πλατειών να έδειξε ότι η κυβέρνηση δεν έχει κανένα κοινωνικό έρεισμα και η μόνη στήριξή που έχει είναι από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ ωστόσο αυτό δεν αναιρεί ΟΤΕ η ψήφισή του μεσοπρόθεσμου όσο απονομιμοποιημένη και να είναι στην ελληνική κοινωνία όταν η εργατική τάξη είναι ανοχύρωτη μπαίνει στην ουσία ζήτημα ζωτικής ύπαρξης μεγάλου κομματιού από δω και πέρα. Γι ΄ αυτό για μας κύρια κατεύθυνση της αριστεράς αυτή τη περίοδο θα πρέπει να ήταν η ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος σ ΄ αυτό και το κίνημα της πλατεία έχει να συμβάλει. Οι μάζες που δε βρίσκονται σε καμία διαδικασία παραγωγής θα μπορούσαν οι πλατείες να αποτελέσουν μια βάση γι΄ αυτούς για να μπορέσουμε εμείς μέσα σπό μια κατευθυνόμενη πάλη να αποκτήσουν μια δομή σοβιετικού τύπου μια δομή που θα διεκδικήσει τη θεσμική της κατοχύρωση αυτό χρειάζεται όμως και ένα ανάλογο πολιτικό μέτωπο. Σήμερα το μεγαλύτερο και πιο οργανωμένο κομμάτι της αριστεράς το ΚΚΕ έχει ουσιαστικά δώσει το χέρι στην αστική τάξη είναι απέναντί μας. από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται τελείως αποδιοργανωμένος, η εξωκοινοβουλευτική αριστερά ένα μεγάλο κομμάτι της αυτή τη στιγμή χρησιμοποιεί αριστερή φρασεολογία χωρίς να βάζει το ζήτημα της εξουσίας και της πολιτική διακυβέρνησης. Δε λέει η ίδια ότι θα εφαρμόσει αυτό το πλαίσιο απλά το αναφέρει χωρίς να πηγαίνει παρακάτω δηλαδή το χρέος εντάξει θα διαγραφεί αλλά το ζήτημα είναι ποιος θα το κάνει αυτό; Ποια εξουσία θα μπει σ αυτή τη διαδικασία; Ποιος θα βάλει ας πούμε και το ζήτημα της συνταγματικής αναδιάρθρωσης έτσι ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε και στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας που είναι πλήρως αποδιαρθρωμένη τόσα χρόνια που είμαστε στην ΟΝΕ και διαγραφή του χρέους χωρίς παραγωγική ανασυγκρότηση είναι λίγο δύσκολο. και ποιος θα αντιμετωπίσει το πέμπτο στόλο που θα φτάσει στο Πειραιά και δε τα λέω αυτά για να τρομοκρατώ είναι ας πούμε πράγματα που πρέπει να τα μετρήσουμε. Γι ΄ αυτό για μας θα έπρεπε να δώσουμε τις δυνάμεις μας για τη συγκρότηση ενός μετώπου το οποίο θα μπορέσει να δώσει τη πάλη για δημοκρατικές διεκδικήσεις γιατί μπορεί η αντιπροσωπευτική δημοκρατία και το αστικό σύστημα να έχει τελειώσει όμως το να μην αναγνωρίσουμε εμείς ότι πρέπει να υπερασπιστούμε δομές αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας είναι τουλάχιστον επικίνδυνο για μένα γιατί τι άλλο ας πούμε αποτελούν και οι δομές Σοβιετικού τύπου, τι άλλο σημαίνει ότι θα διεκδικήσουμε τη θεσμική αναγνώριση των εργατικών συνελεύσεων έτσι ώστε να φτάσουν ακόμα και στο επίπεδο να νομοθετούν. Όλα αυτά χωρίς αντιπροσωπευτικές δομές, χωρίς δομές αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας δε μπορούν να γίνουν και μέσα ας πούμε από διαδικασίες γενικών συνελεύσεων και μέσα στις πλατείες χωρίς η βάση να βρίσκεται ανάλογα με τη θέση σου στη παραγωγή εργασίας. Σε αυτό το πλαίσιο εμείς πιστεύουμε ότι το πολιτικό μέτωπο αυτό που θα μπορέσει να δώσει αυτή τη πάλη άλλα να δώσει και το περιθώριο σε μας τόσο να οργανώσουμε το εργατικό κίνημα να οξύνουμε τη ταξική πάλη και να φτάσουμε εν τέλει να ανοίξουμε και το ζήτημα της εξουσίας είναι ένα μέτωπο των αντινεοφιλελεύθερων-δημοκρατικών-αριστερών δυνάμεων που θα βάλει άμεσα το ζήτημα εξουσίας και θα δώσει αυτή τη πάλη. Ετοιμάζεται Ο Γιωργάκης να κάνει το Σεπτέμβρη αναθεωρήσει του εκλογικού νόμου εμείς τι θα κάνουμε απέναντι σ΄ αυτό; Τι έχουμε να προτείνουμε; Βλέπουμε ότι ερχόμαστε εδώ να συζητήσουμε για μια περίοδο επαναστατική άλλα αυτό που βλέπω εγώ είναι ότι το κομμάτι που έχει τη μεγαλύτερη επιρροή η αριστερά περνάει ένα νόμο η Διαμαντοπούλου το καλοκαίρι και δε μπορεί να αντιδράσει με τίποτα δε μπορεί να μαζευτεί. ‘Όλο αυτό το χρόνο αυτό το κομήτη που έχει επιρροή η αριστερά δε κατάφερε να αντιδράσει για να μη πω ότι με τη στάση έπαιξε ρόλο για να φτάσουμε εδώ που φτάσαμε σήμερα. ‘Έχουμε τεράστιές ευθύνες και είναι πολύ θετικό που γίνεται σήμερα αυτή η κουβέντα πρέπει σαν οργανώσεις να ανοίξει ο διάλογος επιτέλους και να μπούμε σ μια κατεύθυνση έτσι ώστε συντονισμένα να δώσουμε τι δυνάμεις σ ένα μέτωπο που θα μπορέσουν να συμμετάσχουν δυνάμεις της Σοσιαλδημοκρατίας, δυνάμεις της αριστεράς Εγώ θα λεγά ακόμα και εκεί μέσα μπορούν να συναντηθούν και εθνικοανεξαρτησιακές δυνάμεις. Εντάξει με σαφή διαχωρισμό από το φασισμό. Αλλιώς για μας το μόνο που έρχεται είναι ο ολοκληρωτισμός και ο φασισμός. Το εργατικό κίνημα από δω και πέρα ήδη δουλεύει σε συνθήκες παρανομίας οποιαδήποτε απεργιακή κινητοποίηση έξω από το Παναγόπουλο είναι παράνομη μετά και από τη διάλυση των συλλογικών συμβάσεων τελείωσε το πράγμα. Πρέπει να καθίσουμε να δούμε κάποια πράγματα.

Αναζήτηση

Γνώμες