Δήμος Σκαλτσάς: Τοποθέτηση στη σύσκεψη

Δήμος Σκαλτσάς:

Νομίζω ότι αν, πριν ένα χρόνο, έλεγε κάποιος στον κύκλο της Αριστεράς – κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής – ότι πρέπει να προβάλουμε το ζήτημα της συντακτικής συνέλευσης σοβιετικού τύπου ή τύπου παρισινής κομμούνας, όλοι θα γέλαγαν. Θα τον χαρακτήριζαν γραφικό. Δε θα θεωρούσαν ότι έχει λόγο να θέτει τέτοιο ζήτημα. Έλα όμως που η ζωή και η ταξική πάλη απαιτεί κάτι τελείως διαφορετικό. Όλοι εδώ μέσα έχουμε δει το σημερινό δημοσίευμα στο ΠΡΙΝ που μιλάει για την Κάτω Βουλή, έχουμε δει τις θέσεις που πρόσφατα δημοσιοποίησαν οι σύντροφοι από το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής, που βάζει καθαρά το ζήτημα της συντακτικής συνέλευσης, αλλά το κυριότερο δεν είναι τα λόγια, δεν είναι τι λες, αλλά τι κάνεις και αυτό ήταν πάντοτε για τους κομμουνιστές το κριτήριο με το οποίο κρίνανε. Φαντάζομαι ότι όλοι έχουμε κατανοήσει ότι είμαστε με τη δικτατορία του προλεταριάτου και δεν είμαστε με την κυβέρνηση της Αριστεράς που προτείνει ο Τσίπρας, ούτε με το λαϊκό καπιταλισμό, γιατί αυτό είναι στην ουσία η λαϊκή οικονομία και η λαϊκή εξουσία που προτείνει το ΚΚΕ. Αλλά αυτή η διαφορά δεν είναι μια διαφορά μόνο στα λόγια, αλλά και στην ουσία. Τι σημαίνει να συγκροτηθεί η εργατική τάξη σε κράτος; Πρώτα απ’ όλα πρέπει να συγκροτηθεί σε σώμα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι αυτό που γίνεται στις πλατείες εμείς μπαίνουμε και το ενισχύουμε. Χθες, σύντροφε Φουσέκη, δεν ήσουν, αλλά θα σου πω το εξής: δε μιλάγανε όπως πρώτα, δηλ. ο καθένας να σηκώνεται πάνω και να λέει το κοντό του και το μακρύ του, μιλάγανε με αντιπροσώπους που είχαν βγει από λαϊκές συνελεύσεις και αυτό πρέπει να το επεκτείνουμε. Πρέπει να δώσουμε τη μάχη να είναι σε συνελεύσεις, αν θέλετε, συνδικάτων και σε τελική ανάλυση να γίνει ένα βήμα παρακάτω και η συνέλευση να περιλαμβάνει τους αντιπροσώπους όχι μόνο των λαϊκών συνελεύσεων και των συνδικάτων αλλά και των πολιτικών κινήσεων. Και αυτές οι πολιτικές κινήσεις που θα εκπροσωπούνται στις συνελεύσεις είναι συγκεκριμένες. Προφανώς, θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, η εξωκοινοβουλευτική αριστερά και οι αναρχικοί. Εγώ αναγνωρίζω το δικαίωμα – μιας και είπε ο σύντροφος για τους αναρχικούς – ότι θα είναι και η πλειοψηφούσα άποψη. Ξέρετε τι έκαναν στη θεματική της πολιτικής την προηγούμενη εβδομάδα οι αναρχικοί; Μόλις είδαν ότι δεν περνάει η άποψή τους και ότι είχαν πρόβλημα να δουν τι σημαίνει το ζήτημα της πολιτικής εξουσίας, σηκωθήκαν και φύγανε. Κατά συνέπεια, δεν ισχύει ότι οι συνελεύσεις που δημιουργούνται στις γειτονιές ή θα δημιουργηθούν στους εργασιακούς χώρους έχουν την τάση προς την αναρχία. Όχι. Έχουν μια τάση αμεσοδημοκρατική, δηλ. να ξεπεράσουν τη γραφειοκρατία και όλα τα εμπόδια που μπαίνουν στην πάλη του προλεταριάτου για την εξουσία και γι’ αυτό επιλέγουν τον συνελευσιακό χαρακτήρα της δράση και όχι την ανάθεση σε κάποιες πεφωτισμένες ηγεσίες που ξέρουν ότι δεν μπορούν να πάνε την πάλη παρακάτω. Για να τελειώνω, αυτό που πρέπει άμεσα να βάλουμε ως στόχο στην πάλη και την προοπτική μας είναι η συνέλευση του Συντάγματος να αποκτήσει περισσότερο πολιτικά χαρακτηριστικά, να γίνει συνέλευση αντιπροσώπων και συνελεύσεων γειτονιάς, συνδικάτων και πολιτικών κινήσεων. Και οι πολιτικές κινήσεις έχουν πολύ μεγάλη σημασία σχετικά με το τι πάλη θα δώσουμε. Και βεβαίως, θα πρέπει να προετοιμαζόμαστε και να συζητάμε πώς θα συγκροτηθούμε – δεν ξέρω αν θα μας χαρίσουν τα όπλα, όπως είπε ο σύντροφος – αλλά θα φτιάξουμε μαζική λαϊκή αντιβία σε περίπτωση που η αστική τάξη αρνηθεί να παραδώσει την εξουσία της και αυτό θα αποτελέσει κοινή αφετηρία για όλους μας.



Αναζήτηση

Γνώμες