[2015-02-23] Ανακοίνωση για το Eurogroup της 20ης Φλεβάρη 2015

Το περιεχόμενο της συμφωνίας και της ανακοίνωσης του Eurogroup της 20ης Φλεβάρη συνιστά ήττα για το λαό, στο βαθμό που αυτή η συμφωνία γίνει απόφαση του κοινοβουλίου και υλοποιηθεί, και νίκη των δανειστών-τοκογλύφων.

Η ανακοίνωση επίσης κατοχυρώνει μια, μικρότερου μεγέθους, νίκη της αστικής τάξης της χώρας η οποία κερδίζει κάποιο δημοσιονομικό περιθώριο και επιδιώκει μια καλύτερη συμφωνία για το χρέος, με μικρότερο κόστος εξυπηρέτησής του και πιο ήπια μέτρα, χωρίς όμως να αμφισβητεί την ανάγκη αποπληρωμής του, χωρίς δηλαδή να ζητάει κάποιου τύπου διαγραφή χρέους, πράγμα που θα στρεφόταν άμεσα ενάντια στην κεφαλαιοκρατική ιδιοκτησία και τους δανειστές.

 

Με τη συμφωνία αυτή:

α) Η κυβέρνηση αποδέχεται την ολοκλήρωση της αξιολόγησης για την καταβολή των επόμενων δόσεων του δανείου και δεσμεύεται «για μία επιτυχή κατάληξη της αξιολόγησης». Μέχρι τότε παρακρατούνται από την ΕΚΤ τα 11 δισ. τα οποία είχαν απομείνει από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, καθώς και τα 1,9 δισ. των «κερδών» από τόκους. Με τον τρόπο αυτό δικαιώνει την πολιτική της προηγούμενης συγκυβέρνησης σχετικά με τα αντεργατικά-αντιλαϊκά μέτρα που πήρε, και τα αιματηρά «πρωτογενή πλεονάσματα» τα οποία δημιουργήθηκαν κυριολεκτικά με εργατικό και λαϊκό ιδρώτα και την υποταγή στις απαιτήσεις της Τρόικας.

β) Η κυβέρνηση αναγνώρισε το «δίκιο» των δανειστών-τοκογλύφων να εισπράξουν τα κεφάλαια και τα κέρδη τους με τη δέσμευση της ότι «Οι ελληνικές αρχές επαναδιατυπώνουν την κατηγορηματική δέσμευσή τους για την τήρηση των οικονομικών τους υποχρεώσεων προς όλους τους πιστωτές τους στο ακέραιο και εγκαίρως». Με την απόφαση αυτή η κυβέρνηση ακυρώνει τις δεσμεύσεις της σχετικά με τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, το οποίο αποτελεί «θηλιά στο λαιμό του λαού».

γ) Η κυβέρνηση αποδέχτηκε τη συνέχιση του καθεστώτος της επιτροπείας και των μνημονίων και αρνήθηκε να υπερασπιστεί την εκπεφρασμένη λαϊκή βούληση για κατάργηση του μνημονιακού καθεστώτος από τη στιγμή που δεσμεύτηκε ότι η λαϊκή βούληση, δεν έχει ισχύ έναντι των τοκογλύφων. Αυτό επί της ουσίας σημαίνει ο όρος ότι «Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να απόσχουν από οποιαδήποτε κατάργηση των μέτρων και από μονομερείς αλλαγές στις πολιτικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα επηρέαζαν αρνητικά τους δημοσιονομικούς στόχους, την οικονομική ανάκαμψη ή την χρηματοοικονομική σταθερότητα, όπως αξιολογείται από τους θεσμούς».

 

Αυτή η κατάληξη ήταν αποτέλεσμα της προσήλωσης της κυβέρνησης στο δόγμα της ΕΕ και της ΟΝΕ, δόγμα την υπηρέτηση του οποίου η κυβέρνηση βάζει πάνω από τις εργατικές και λαϊκές ανάγκες και θεωρεί ανώτερο από την εκπεφρασμένη λαϊκή βούληση. Η κατάληξη της διαπραγμάτευσης ικανοποιεί τις επιδιώξεις των κεφαλαιοκρατών, αλλά όχι αυτές της εργατικής τάξης, η οποία δεν κέρδισε απολύτως τίποτα από αυτή, αντίθετα, θα κληθεί άμεσα να πληρώσει το λογαριασμό και να υποστεί νέες στερήσεις για την ικανοποίηση των απαιτήσεων των τοκογλύφων και των «θεσμών», δηλαδή της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, δηλαδή της Τρόικας.

Η συμφωνία που επιτεύχθηκε στο Eurogroup της 20ης Φλεβάρη πρέπει να συναντήσει την κάθετη εναντίωση της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού, των άνεργων, των συνταξιούχων, της φτωχής και μικρής αγροτιάς, της νεολαίας. Με αγωνιστικό τρόπο, με παλλαϊκά συλλαλητήρια, με απεργιακές κινητοποιήσεις, με αξιοποίηση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών, πρέπει να εκφραστεί η αντίθεση στη συμφωνία αυτή και να μπουν στην πρώτη γραμμή τα εργατικά και λαϊκά προβλήματα και η ικανοποίηση των διεκδικήσεων του κινήματος, σε σχέση με την άμεση κατάργηση των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, την επαναφορά του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ, την αύξηση στους μισθούς, τα μεροκάματα και τις συντάξεις κ.α.

Η αντίδραση αυτή θα καθοριστεί σε μεγάλο βαθμό από την τοποθέτηση των πολιτικών δυνάμεων και ιδιαίτερα των δυνάμεων στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Οι δυνάμεις αυτές πρέπει να σταθούν απέναντι σε αυτήν τη συμφωνία με όλους τους δυνατούς τρόπους. Η ώρα της ρήξης είναι τώρα και οποιαδήποτε καθυστέρηση, απλά θα σημαίνει ότι η επόμενη μάχη θα δοθεί με πολύ χειρότερους όρους.

Η εργατική τάξη και ο λαός έκαναν ένα πρώτο βήμα με την ψήφο τους στις 25 Γενάρη για να απαλλαγούν από τα μνημόνια. Αποσταθεροποίησαν την κυρίαρχη πολιτική γραμμή της αστικής τάξης αλλά δεν την έχουν ανατρέψει. Ο μόνος δρόμος απαλλαγής από τις μνημονιακές πολιτικές είναι ο δρόμος της επανάστασης. Οι μνημονιακές πολιτικές δεν μπορούν να καταργηθούν χωρίς σύγκρουση με τους καπιταλιστές και το κράτος τους και την έξοδο από την ΕΕ που επιβάλει αυτές τις πολιτικές σε πανευρωπαϊκή κλίμακα.

Επιβεβαιώνεται από τα ίδια τα πράγματα η ορθότητα της θέσης των κομμουνιστών σχετικά με τον αντεργατικό-αντιλαϊκό ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της ΕΕ, η οποία αποτελεί εμπόδιο σε κάθε φιλολαϊκή πολιτική και του ευρώ που αποτελεί το μέσο επιβολής αυτής της πολιτικής. Οι κομμουνιστές, ιδιαίτερα τώρα που επιβεβαιώνονται οι θέσεις τους, πρέπει να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της σύγκρουσης με την πολιτική του ενιαίου μετώπου. Να μπουν μπροστά στην οικοδόμηση ενιαίου μετώπου στη βάση του μεταβατικού προγράμματος, αιχμές του οποίου αποτελούν η κατάργηση του μνημονίου και των εφαρμοστικών νόμων, η μονομερής διαγραφή του δημόσιου χρέους, η έξοδος από την ΕΕ-ΟΝΕ, κλπ. Για να εξασφαλίσουν και να διασφαλίσουν μια συγκρουσιακή και νικηφόρα πορεία, που θα πρέπει να αποτελέσει το επόμενο βήμα του κινήματος.

Το πρόγραμμα αυτό αποτελεί πρόγραμμα εξουσίας, δηλαδή υλοποιείται μόνο από τη θέση αυτή. Οποιαδήποτε άλλη προσέγγισή του αφήνει περιθώρια συνέχισης της πολιτικής των μνημονίων που εγκυμονεί κινδύνους αντιδραστικού πισωγυρίσματος.

 

Αθήνα, 23 Φεβρουαρίου 2015

κομμουνιστική οργάνωση ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

 

Αναζήτηση

Γνώμες